Beste lezers,

In dit weekjournaal beginnen we met het trieste nieuws dat Penny is overleden, er een reddingsactie van Nederlanders in Griekenland plaatsvond, zien we dat Botas en Lizzy weer in hun oude routine raken, is er een kerstdorp voor honden in Oekraïne verschenen, leren we Vita kennen, zijn er afgelopen week vier wolven gedood, hebben we een filmpje bij de politie over de nieuwe EU regels bij het houden van honden en katten, Mishandeling en bedreigingen bij inbeslagname honden bij fokker en hebben nieuws te melden van ‘Hethuisvandedieren’. Daarnaast hebben we nieuws van baasjes uit het land. In de vierkante column hebben we het over dankbaarheid op vier poten en in de onzin van de week zien we de favoriete tv zender van twee teckels. . Natuurlijk hebben we meer leuke en of interessante onderwerpen te lezen hoor. Kijk maar

– In Memoriam Penny
– Nederlanders redden aangereden hond in Griekenland
– Het oude leventje weer opgepakt.
– Nederlands kerstdorp voor oorlogshonden in Oekraïne
– Nader kennismaken met Vita
– Politie: reclame bel 144
– Politie: 84 verwaarloosde honden in beslag genomen, agent mishandeld bij fokkerij
– Wolven vallen nu bij bosjes
– Berichtjes van “Hethuisvandedieren”
– Berichten van baasjes: Bowie, Bonita & Jano & Archie & Wiske & Miss Mini & Billy en de parkieten.
– Registratie van uw hond is verplicht
– Leuke filmpjes ter vermaak.
1. Even afkijken en dan nieuwe kennis optimaal benutten
2. Wervingsfilmpje van House of Animals
– De 4-kanten column van Ton met:  “Dankbaarheid op vier poten”
– (On)zin van de week:  Hun favoriete zender

Heeft u een opmerking of wilt u iets kwijt over hetgeen u gelezen heeft? Maak dan vooral gebruik van het reactie-formulier onder aan het Weekjournaal.!!!!

.

.

.

GEZOCHT: ADVERTEERDERS IN HET WEEKJOURNAAL MEER WETEN KLIK HIER

.

.

.

De week van dag tot dag:

.

.

.

.

.

Solletje en Penny

In Memoriam Penny

.

.

Vandaag kregen we het trieste nieuws van Gertruud dat Penny op 14 jarige leeftijd is overleden. Haar roedeltje bestond uit Solletje, Penny en Onedin. Solletje kwam bij haar wonen op 2 september 2014 en Penny en Onedin volgden samen op 23 juni 2015. Solletje en Penny zijn nu heengegaan en Gertruud en Onedin hebben nu alleen elkaar nog.

Onderstaand berichtje mochten we vandaag ontvangen:

Helaas heb ik Penny (2011) vandaag moeten laten gaan. Haar afwezigheid is voelbaar bij thuiskomst. Zaterdag rende ze de kamer nog in en zondag verslechterde haar toestand opeens razendsnel. Ze was altijd een dametje met een eigen willetje en ging haar eigen gang. Ze was heel verzorgend naar haar kameraadje Solletje. Nadat Sol was weggevallen, was ze volledig op mij georiënteerd. Ik heb haar samen met Onedin weggebracht naar het crematorium. Ons kleine snoesje die als ‘Penny from heaven’ Canela grootmoedig verving. Ik zal haar nooit vergeten.

Onedin

.

Gelukkig is Onedin er nog om Gertruud te troosten.

We wensen hen beiden veel sterkte want het gemis van Penny zal extra voelbaar zijn…

.

.

.

.

.

.

Beeld: Ilioupolis Animal Welfare Union

De Nederlanders belden meerdere keren naar de politie, maar kregen niet direct hulp. De politie suggereerde zelfs dat de vrouw zelf de hond hadden aangereden. Een van de jongens besloot daarom zelf naar zijn moeder in Nederland te bellen, zodat zij contact kon leggen met de dierenwelzijnsorganisatie Ilioupolis. Via die organisatie schakelde de moeder een lokale bewoner, mevrouw Anna Bitsani, in.

De vrouw voerde meerdere telefoongesprekken met het Nederlandse meisje om hulp te regelen. De aangereden hond had meerdere verwondingen en bloedde ernstig. De politie ondernam geen directe actie en ook de gemeente kwam niet met oplossingen.

Hoop

Na lang aanhouden stuurde de gemeente uiteindelijk iemand langs en werd de hond naar een kliniek gebracht. De hond was gechipt, dus het was geen straathond. Volgens mevrouw Bitsani hebben de verantwoordelijken gefaald en is het aan de Nederlanders te danken dat het dier nog leeft.

Mevrouw Bitsani en andere buurtbewoners zijn de drie Nederlanders dankbaar voor hun hulp en doorzettingsvermogen. “Zij zijn onze hoop. Deze jongeren zijn beter dan wij zijn. Veel beter. Proficiat aan de jongens, hun moeder en de vrouw Christina. Zij bleef van begin tot eind bij het dier, ondanks dat de politie haar probeerde te beschuldigen.”

Vrijdag 12 december 2025

---

.

.

Zaterdag 13 december 2025

.

.

Berichtjes van “Hethuisvandedieren”

Ook deze keer hebben we weer wat nieuws te melden over het fantastische werk van Esmée in ‘Hethuisvandedieren’ waar honden een tweede kans krijgen na professionele training wanneer ze wat ongepast gedrag vertoonden al dan niet door een ongelukkige opvoeding.  Dat we een zwak hebben voor Esmée van ‘het huis van de dieren’ komt omdat we met eigen ogen hebben gezien hoe zij jaren geleden Cross een prachtig nieuw leven kon bieden. Dus hebben we aangeboden om haar een platform te bieden waarop zij nieuwtjes kwijt kan. Zo kan zij laten zien dat er bij haar hondjes en andere dieren zijn die inmiddels gereed zijn om naar een nieuw baasje te gaan en hondjes zijn die bij haar zullen blijven omdat ze  om redenen weinig of geen kans meer hebben op een nieuw baasje.

.

Hoi hoi,
We hebben nog steeds geld nodig voor de Griekse paarden Melina (14) en Neraida (10) die we laten verhuizen naar het Huis van de Dieren! Zie het Dierenmissies Weekjournaal van  26 oktober 2025 voor het hele verhaal. De teller gaat niet heel hard…we gaan even wat harder aan de slag komende weken ! Afgelopen week €120 erbij … dat is fijn maar we moeten nog veeeeeel verder.
We zitten pas op €1120 ongeveer dus nog een heel eind te gaan…we moeten naar €6000 🙈
Dus doneer !! Alle kleine beetjes zijn erg welkom 😊

(13 nov 2025) De GOFUNDME voor de Griekse paarden blijft dus een beetje hangen … wie oh wie wil meehelpen ? Actief delen binnen je eigen netwerk zou fantastisch zijn !! Dank !

(22 november 2025) Het Griekse paardenproject gaat nog steeds moeizaam … misschien wil iemand helpen om het geld in te zamelen ?…geldschieters/donateurs te vinden ? Dat zou ontzettend fijn zijn !!

KLIK op de donatiebox om  te doneren.!!!

.

Alonso de schimmel in het midden heb ik zondag opgehaald. Hij moest weg van de plek waar hij was om allerlei redenen…er moet van alles aan hem gebeuren maar het komt goed met hem!

En als het dan even droog is snel een dutje doen … Het terrein van het Huis van de Dieren ligt gelukkig wat hoger… het water kan goed weg en weinig modder ! Dat is echt heel erg fijn !

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Het regent het regent … voor de hondjes wat minder leuk … even wachten dan maar ….

.

.

.

.

.

.

.

Als laatste nog even dit 

Even helpen door te stemmen

Het huis van de Dieren

Stem op ons bij Serious Request voor Dieren! 

Het wordt winter en diverse dierenverblijven zijn nodig toe aan een opknapbeurt. De

kennels voor de honden moeten opnieuw geïsoleerd worden, de vloeren opgeknapt en

bij de paarden en geiten dient de schuilstal te worden vergroot. Hier is geld voor nodig,

en daarom willen we natuurlijk heel graag winnen. Hiervoor hebben we jouw stem

nodig!

Hoe werkt het:

1. Ga naar

https://dierenhulp.nl/SerieusRequestvoorDieren/….

2. Vul je gegevens in en selecteer Het Huis van de Dieren.

3. Bevestig je stem via de in je mail.

 Let op! Als je je stem niet bevestigd telt deze niet mee. Dus vergeet dit niet te doen.

Stemmen kan t/m 26 december.

Onze dank is groot! 

#huisvandedierennieuws #hethuisvandedieren #seriousrequestvoordieren #vrijwilligerswerk #helpdierendewinterdoor #helpdieren

.

.

.

klik op dit logo om de site van NDG te bezoeken

Registratie van uw hond is verplicht . Ook willen we nog eens de nieuwe baasjes attent maken op de verplichte registratie van hun nieuwe gezinslid bij een databank die de chipnummers registreert om de eigenaar terug te kunnen vinden mocht ooit een hond zoekraken of onbeheerd aangetroffen worden. Natuurlijk ben je als baasje vrij om een eigen databank te kiezen maar wij maken meestal gebruik van de Nederlandse Databank voor Gezelschapsdieren www.NDG.nl. De eenmalige kosten zijn gering en het geeft zoveel rust als je weet dat politie, dierenartsen, personeel van AMIVEDI en dierenambulances, die databanken altijd raadplegen als er verloren ziel wordt aangetroffen.

.

.

.

.

.

Zondag 14 december 2025 

Met genoegen hebben we het weekjournaal weer samengesteld … Het weekjournaal was weer op tijd gereed voor distributie. Zaterdagavond ging hij al weer online en is hij op Facebook verschenen. We hopen dat u net zoveel plezier aan het lezen zult hebben als dat wij hadden bij het samenstellen.

.

VOLGENDE WEEK KOMT HET LAATSTE WEEKJOURNAAL VAN DIT JAAR.  

.

.

.

Gokje wagen en gelijk Dierenmissies steunen?

Graag vragen we de aandacht voor de Vriendenlijn waarmee u prachtige prijzen kunt winnen en tegelijk Dierenmissies kunt steunen. Wist u dat Dierenmissies al bijna 14 jaar partner is van de Vriendenloterij ?

Wellicht wint u een prachtige prijs en vindt u het niet erg als iemand van de Vriendenloterij u een cheque aan komt bieden van 1.000, 10.000, 100.000 of 1 miljoen euro ???

Wilt u meespelen en gelijk ook Dierenmissies steunen? Klik dan op onderstaand logo…..

.

.

.

.

.

7 jaar geleden hebben wij deze fantastische Spaanse asielhond opgehaald.

Sindsdien is 13 december Bowie-dag

.

Wat een leuk initiatief  BOWIE-dag !!!

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Ellen en Gjalt, baasjes van een halve dierentuin in Hongarije, stuurden ons deze update.

Van Ellen en Gjalt krijgen we met regelmaat berichtjes toegestuurd over hun hondjes, katten, vogels en de eekhoorn. Het was inmiddels al wat tijd geleden dat we iets toegezonden kregen maar hun relaas verklaart waarom.

Hoi Ton en Annerie 

Het heeft even geduurd maar er is ook veel gebeurd.  Poes Wiske moest begin juli overgeven waar de honden druk op afkwamen en waardoor zij zo schrok dat ze een epilepsieaanval kreeg. Ik was bang dat ze zou stikken omdat ze moest overgeven en probeer haar bek open te maken….niet zo slim natuurlijk: tand in mijn duim die ik met moeite terugkreeg. Gaatje, beetje bloed, schoonmaken en verder gaan. Tot 2 dagen later, mijn hand was zo dik als een Chinees speldenkussentje en deed ongelooflijk pijn. Hoop gedoe, ziekenhuis, gips bovenkant arm, volgende arts vond dat het gips onderop moest en de derde vond het na een week wel goed. Daar zat ik dan met kromme vingers en een onbeweeglijk pols. Ondertussen werd ons huis verkocht en moesten we op zoek naar een ander huis en een verhuizing voorbereiden dus fysiotherapie opgezocht en overdreven veel geoefend waardoor alles weer voor een 80% functioneert. Achteraf bleek het dystrofie maar dat bestaat hier geloof ik niet. 

Suske

Maar goed, onze harige kinderen:

Suske, mijn ‘love of my life” kater hebben we tot ons grote verdriet 8 juli moeten laten gaan: hij kon niet meer en wilde niet meer….16 jaar is hij geworden ondanks zijn chronische niesziekte. Hij wordt enorm gemist, ook door Wiske die bijna samen met hem is opgegroeid en Miss Minnie die zijn persoonlijke verzorgster was….

Eind november zijn we naar Bonyhád (ook in Hongarije) verhuisd: middelgrote stad met alles binnen handbereik. Omdat de kavel de eerste week nog niet helemaal omheind was hebben we een “hondensitter” gezocht en gevonden: Rita. Twee keer per dag gaan we met z’n allen uit wandelen en dat vinden alle honden geweldig. Dus ook als de omheining er straks is blijven we in elk geval twee keer per week uit wandelen gaan. Ze zijn allemaal dol op Rita en dat binnen anderhalve dag! Ons grondstuk is de helft van wat we hadden en een stuk overzichtelijker.

Hier volgt nog het verhaal van onze verhuizing met 9 huisdieren.

Na maanden van voorbereiding, zowel fysiek als mentaal is het dan toch allemaal goed gegaan, de verhuizing met 9 huisdieren. Echte grote verhuiswagens zijn hier eigenlijk niet: 35 kuub is al veel. (Zegt mij nog niets maar een ander gelukkig wel)  We mochten van de vorige eigenaren eind oktober al in de tuin om de garages te laten opknappen en in het huis om verhuisdozen etc neer te zetten. 

Miss Minnie en parkieten

Waar mijn man zijn hoofd brak over de hoeveelheid te vervoeren goederen, deed ik dat over de te vervoeren levende have. Zou ik de katten, Wiske en Miss Minnie, wel op tijd in hun mandje krijgen en wat is eigenlijk op tijd? De parkieten Sjors en Timmie moeten in een kleine kooi, hoe vang ik ze in die grote kooi? Eerder heb ik dat met een schepnetje gedaan, kan ik niet meer vinden dus moet ik bestellen. Billie, hoe vervoer je een eekhoorn met zo min mogelijk stress? En dan natuurlijk Bonita, Archie Jenö en Beertje. Hebben ze allemaal een goed passend tuigje, goede riemen en heb ik antistress pillen voor ze?

Soms schiet je s’nachts wakker en bedenk je hoe je een eekhoorn vangt, in de kooi doet, de kooi snel goed sluit en dat herhaal je en herhaal je. De volgende nacht de katten en daarna de vogels. En dan weer van voor af aan.

Hoe is het uiteindelijk gelukt? 

De katten: Een kattenmand extra besteld omdat een ouder exemplaar niet helemaal veilig meer was. Een week voor vertrek de manden zonder deksel in de kamer gezet waar Wiske en Miss Minnie meestal zitten. Twee dagen voor vertrek het deksel erop en op de dag van vertrek samen met de katten in de kamer van Miss Minnie gezet. Een half uur voor vertrek de katten probleemloos in de mandjes laten plaatsnemen. En ter plaatse in hun eigen kattenkamer de luikjes opengezet. 

De vogels: Een schepnetje besteld, de eerste kwam aan zonder netje, dus alleen een stokje. Opnieuw een schepnetje besteld bij een ander bedrijf en dat ging goed. Een dag voor de verhuizing eerst Timmie en vervolgens Sjors in het netje gevangen en in een normaal formaat vogelkooi gezet. Binnen 5 minuten was dit klusje geklaard. In mijn angst fantasieën was ik daar iets langer mee bezig geweest. Ter plaatse nog 1 dag in de kleine kooi gezeten en daarna weer terug in hun riante behuizing.

Billie de Eekhoorn: Ik had gelezen dat je een eekhoorn het beste in een doos kunt vervoeren zodat ze niets kunnen zien. Ik had een konijnenkooi van 1 meter breed waarin ik hem wilde vervoeren (de katten Suske en Wiske hebben hierin gereisd toen we emigreerden.) Een paar dozen heb ik omgetoverd tot een soort kap die over de kooi heen past. Verder heb ik Billie eens kattengras gegeven waar hij dol op bleek te zijn. Mijn plan was om hem daarmee de kooi in te lokken en deze dan te sluiten. De sluiting is zo’n voorkant die je naar boven kunt klappen. Wie Billie vanaf het begin volgt, weet dat hij zijn babytijd in deze kooi heeft doorgebracht. Als Billie in de kooi zou zitten en ik de sluiting van boven baar beneden zou moeten klappen, dan was Billie waarschijnlijk alweer weg. Dus tijdens 1 van de nachtelijke sessies bedacht dat ik er een touwtje aan zou moeten maken, die vasthouden en op het moment dat hij de kooi ingaat laten vieren.

Kortom, 1 week voor vertrek het kattengras laten opkomen, 1 dag voor vertrek de enorme kooi in zijn binnenkooi gepropt, de ochtend van vertrek het kattengras erin en het touwtje in mijn handen. Daar kwam Billie, keek mij aan, rook het gras en huppelde naar binnen. Touwtje los en snel de sluiting goed dichtmaken. Klusje van 5 minuten dankzij een gedegen nachtelijke voorbereiding. Mijn angst fantasieën zal ik niet delen, dat waren er veel. Vlak voor vertrek een doek over de kooi en de kartonnen kap er overheen. Ter plaatse in zijn enorme binnenkooi gezet en de ontdekkingstocht kon beginnen.

Beertje

Archie

De honden: Ruim van tevoren de veiligheidstuigjes die we al hadden bij de honden getest wat maat betreft en er twee bij besteld omdat niet alles meer lekker pastte én er twee honden meer zijn dan toen we hier vijf jaar geleden aankwamen. Een aantal extra riemen gekocht want opeens leken de oude niet zo sterk meer. De avond voor vertrek en de ochtend van vertrek hebben we ze natuurlijke antistress pilletjes gegeven. De ochtend van vertrek stond ik met de honden achter het tussenhek zodat ze niet weg konden. 

.

.

.

Bonita

Jenö

Gelukkig kwamen onze vrienden Mijndert Tromp en Danielle van Westen ook al vroeg zodat ze mij met de honden zouden kunnen assisteren en op ze letten. Mijndert en Danielle hebben een busje en hadden heel lief aangeboden ons met het dierenvervoer te helpen: twee honden, twee katten, de vogeltjes en Billie konden allemaal mee! Restte twee honden en mijn persoontje. Daarvoor heb ik een taxibedrijf benadert die ook honden vervoerde (en dus niet in een kennel). 

De taxi kwam mooi op tijd, Beertje erin geschoven – die nog nooit in een auto had gezeten- dan ik en daarnaast Jenö. Ze waren supernerveus en bibberden maar hebben zich er uiteindelijk bij neergelegd: Beertje met zijn hoofd omlaag op mijn been en Jenö werd rustig als ik hem tegenhield bij de bochten. De rest dus bij onze vrienden in het busje, Bonita en Archie ook supernerveus en bibberend, maar hé, gelukkig was het baasje erbij. Ter plaatse werden we opgewacht door drie hondenuitlaters die we gereserveerd hadden om mij te helpen uit de taxi te komen en om tijdens het uitladen een stukje met allevier te lopen. Tot in de puntjes geregeld dus door deze controlfreaks. Onze dank aan de hulptroepen is groot: zonder jullie was het niet te doen geweest!

Groetjes,

Ellen, Gjalt en alle harige kinderen

 

---

.

Leuke filmpjes ter vermaak.

.

.

KLIK op het plaatje om het filmpje te zien …

.

Even afkijken en dan nieuwe kennis optimaal benutten

.

.

.

.

.

KLIK op het plaatje om het filmpje te zien …

.

We hebben veel berichten via House of Animals en Animals Today. Filmpjes zijn vaak gemaakt door hun onderzoeksteam aangestuurd door karen Soeters. De nimmer aflatende hulp aan dieren door Karen Soeters verdient een spotlicht.  Vandaar dit  Wervingsfilmpje van House of Animals.

.

.

.

Dankbaarheid op vier poten

Dankbaarheid is een woord dat we vaak reserveren voor mensen. We zeggen “dank je wel” wanneer iemand ons helpt, we sturen een kaartje of een berichtje om onze waardering te tonen. Maar wie goed kijkt, ziet dat dieren óók hun eigen taal van dankbaarheid hebben. Het is subtieler, minder talig, maar niet minder krachtig. Vooral honden zijn meesters in het laten voelen dat ze dankbaar zijn – en misschien is hun manier zelfs eerlijker dan de onze.

De stille gebaren van dieren

Veel dieren drukken dankbaarheid uit via lichaamstaal. Een kat die zachtjes spint en zich oprolt op je schoot, een paard dat zijn hoofd tegen je borst legt, of een vogel die rustig blijft zitten terwijl jij zijn kooi schoonmaakt. Het zijn geen woorden, maar signalen van vertrouwen en erkenning. Dankbaarheid bij dieren lijkt vaak verweven met het gevoel van veiligheid: ze tonen het wanneer ze zich gezien en beschermd voelen.

Honden: de kampioenen van dankbaarheid

Wie ooit een hond heeft gehad, weet dat dankbaarheid bij hen een dagelijkse aanwezigheid is. Het begint al bij de begroeting: een hond die je tegemoet rent, kwispelend, met een blik die zegt “je bent terug, en dat is het mooiste wat er is.” Dat moment is geen routine, het is een uitdrukking van vreugde en waardering. Voor honden is jouw aanwezigheid een geschenk.

Dankbaarheid bij honden zie je ook in hun kleine gebaren. Het tegen je aan leunen wanneer je op de bank zit, het volgen van je bewegingen door het huis, het neerleggen van een speeltje aan je voeten. Het zijn manieren om te zeggen: “Ik vertrouw je, ik waardeer je, ik ben blij dat je er bent.” Soms is het zelfs een vorm van wederkerigheid: jij geeft zorg en aandacht, zij geven hun nabijheid en loyaliteit terug.

Dankbaarheid in moeilijke tijden

Misschien wordt de kracht van honden het meest zichtbaar in momenten van kwetsbaarheid. Denk aan een hond die uit een asiel komt en langzaam leert dat er nu iemand is die hem voedt, aait en niet meer in de steek laat. De blik van zo’n dier, vaak een mengeling van voorzichtigheid en diepe opluchting, kan je raken tot in je kern. Het is alsof ze zeggen: “Ik weet wat het is om niets te hebben, en nu heb ik jou. Dat vergeet ik niet.”

Ook in situaties waarin mensen zelf door een moeilijke periode gaan, tonen honden hun dankbaarheid. Ze voelen verdriet en spanning feilloos aan, en reageren met nabijheid: een kop op je schoot, een lik over je hand, een stille aanwezigheid naast je bed. Het is hun manier om te laten zien dat ze niet alleen blij zijn met jou, maar ook bereid zijn om er voor jou te zijn. Dankbaarheid wordt dan een vorm van zorg.

Filosofie van de hond

Wat honden ons leren, is dat dankbaarheid niet altijd groot of spectaculair hoeft te zijn. Het zit in kleine, herhaalde gebaren. In de kwispelstaart die nooit liegt, in de ogen die je volgen, in de rust die ze vinden bij jouw aanwezigheid. Hun dankbaarheid is niet berekenend, niet strategisch, maar puur. Misschien is dat waarom het zo diep raakt: het herinnert ons eraan dat waardering niet ingewikkeld hoeft te zijn.

Een spiegel voor onszelf

Als we kijken naar hoe honden dankbaarheid tonen, kunnen we er iets van leren voor ons eigen leven. Dankbaarheid hoeft niet altijd uitgesproken te worden in woorden of cadeaus. Het kan ook zitten in aandacht, in aanwezigheid, in het tonen van vreugde om de ander. Een hond leert ons dat dankbaarheid een dagelijkse praktijk kan zijn, een manier van leven. En misschien is dat wel de mooiste les die een dier ons kan geven: dat dankbaarheid niet iets is wat je af en toe uitspreekt, maar iets wat je voortdurend laat zien.

.

---

.

.

<<Advertentie>> . a

klik op de foto om de website te bezoeken

.

.

.

.

.

.

.

.

.

---

.

Wist u overigens dat we al ruim 8,1 miljoen bezoekers op de site van Dierenmissies hebben mogen verwelkomen?

.

---

.

MMMM…. even nadenken …

.

Afsluitend hier de (on)zin van de week:

.

.

.

.

Hun favoriete zender.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

---

.

.

DE AGENDA voor de vakantie van uw hond. Om te zien of er bij ons een plekje vrij is voor een vakantie van uw makker kijkt u op onderstaand overzicht. Het is best wel druk in het hoogseizoen dus dan is tijdig reserveren de oplossing. Informeren naar een plekje kan altijd want soms is er toch nog een plekje vrij of kan er gecombineerd worden. Voor meer informatie over vakantieopvang van uw huisgenoot(je) KLIK HIER

.

Nelson en Doska van 31  december 2025 tot 2 januari 2026