Beste lezers,

Dit weekjournaal is de Kersteditie en is het laatste weekjournaal van dit jaar.  We beginnen met berichtjes die nou niet echt een positief beeld schetsen van de situatie voor dieren ondanks de strijd die al zo lang wordt gestreden, voorts krijgen we een inkijkje wat we kunnen verwachten van het vuurwerk gedurende Oud en Nieuw, Daarnaast hebben we nieuws van baasjes uit het land. Zoals elk jaar hebben we in plaats van de column  weer een Kerstverhaal waarin Max een schitterende rol speelt en in de onzin van de week zien we hoe de verveling kan toeslaan.

. Natuurlijk hebben we meer leuke en of interessante onderwerpen te lezen hoor. Kijk maar

– Te kleine reisbenches en geen drinkwater: negen Australische herders in beslag genomen
– Horror fokker uit Eersel Jan P. traineert en krijgt weer zijn zin
– Interview: zeetransporten van levende dieren zijn achterhaald
– Politie: Een nieuw diepterecord aan vuurwerk in Nederland.
– Politie: hoe dierenmishandeling te melden
– Berichtjes van “Hethuisvandedieren”
– Berichten van baasjes: Bonita
– Registratie van uw hond is verplicht
– Leuke filmpjes ter vermaak.
1. Hoe de relatie tussen hond en koe kan groeien tot speelkameraadjes. 
2. Meer onverwachte dierrelaties die tot genegenheid leiden
– Het Kerstverhaal van Max: Kerstlicht in de Haagse schaduw 
– (On)zin van de week:  Als de verveling toeslaat.

Heeft u een opmerking of wilt u iets kwijt over hetgeen u gelezen heeft? Maak dan vooral gebruik van het reactie-formulier onder aan het Weekjournaal.!!!!

.

.

.

GEZOCHT: ADVERTEERDERS IN HET WEEKJOURNAAL MEER WETEN KLIK HIER

.

.

.

.

Restant van het jaar

.

.

.

.

.

.

De week van dag tot dag:

.

.

.

.

.

.

.

---

.

.

Dinsdag 16 december 2025

.

.

Horror fokker uit Eersel Jan P. traineert en krijgt weer zijn zin 

Hieronder volgt het blog van Karen Soeters van Animals Today / House of Animals dat gaat over het vervolg van het proces dat, door haar toedoen, is gestart tegen de de horror fokker en voor het gerecht is gebracht. 

Wat heb ik uitgekeken naar het hoger beroep tegen Jan P. en heel eerlijk wat heb ik er de pest aan dat hij het weer voor elkaar heeft gekregen de boel te traineren. De officier van justitie was heel duidelijk. Ruim 200 honden geen toegang tot drinkwater, 400 honden onhygiënische omstandigheden. Enz enz. Maar Jan P. is het volgens zijn nieuwe advocaat niet eens met de strafmaat. Sterker: hij is het niet eens met de hele zaak en dus verzoekt de advocaat om aanhouding.

Jan P. is het volgens zijn nieuwe advocaat niet eens met de strafmaat. Sterker hij is het niet eens met de hele zaak en dus verzoekt de advocaat om aanhouding. Zijn client is namelijk sinds 22 december 2022 publiekelijk gedemoniseerd. Hij werd aangeduid door House of Animals als horrorfokker en dat hebben alle media tot zelfs het jeugdjournaal overgenomen. Geheel terecht als je het mij vraagt en mocht je nog twijfelen kijk dan onze reportage nog eens terug of lees de NVWA rapporten dan weet je genoeg.

Het is maar goed dat er zelfs in het Persbericht van het openbaar ministerie staat: het gaat om fokkers die werkzaam waren aan de Aardweg in Eersel. In de media staat de fokker bekend als de horrorfokker uit Eersel.
Volgens de advocaat van Jan P. kan het stelselmatig aan de schandpaal worden genageld niet los worden gezien van zijn psychische gesteldheid. “Het is een moderne heksenjacht tegen mijn cliënt. Hij is gebrouilleerd met zijn kroost, sociaal uitgesloten, hij kreeg tientallen doodsbedreigingen, kampt met nachtmerries en hij wil zichzelf vermoorden. Er staat geen horrorterrorist terecht maar een mens van vlees en bloed met gevoelens en emoties. Ik ben ervan overtuigd dat mijn cliënt liefde heeft voor dieren. Al 37 jaar in het vizier van justitie maar nooit een psychologisch onderzoek”.

In het vizier van justitie?

Ok nu hoor ik iets nieuws. Al 37 jaar in het vizier van justitie? Voor wat dan in vredesnaam?
“Waarom is er nooit onderzoek gedaan naar het geestesvermogen van mijn cliënt. Cliënt zijn persoonlijke leven lijdt onder het voortdurende gevecht tegen instanties. Cliënt is al op 12 jarige leeftijd gestopt met onderwijs omdat hij het moeilijk had”. De advocaat speelt als klap op de vuurpijl de niet-toerekeningsvatbaarheidskaart. Serieus?

Zo blijft de advocaat van Jan P. nog even doorgaan om Jan vooral als slachtoffer en intens liefdevol dierenmens neer te zetten. Waarom wilt u naar psycholoog, vraagt de rechter. Omdat ik zelfmoord wil plegen zegt Jan P. “Karen Soeters zegt op televisie dat ik haar dood wil schieten”. Bij alle leugens die ik al gehoord heb kan deze er ook nog wel bij. Gelukkig houdt de rechter voet bij stuk. Na kort overleg is duidelijk geen aanhouding van de zaak. En dus wil Jan P. overleg met zijn advocaat. Ze gaan samen naar buiten en komen na zo’n 10 minuten terug te rechtszaal in.

Het toneelstuk is compleet

En dan begint het volgende toneelstuk. De advocaat van Jan P. gooit de handdoek in de ring. Hij kan zich niet vinden in, tja wat eigenlijk. Met veel bombarie kondigt hij zijn vertrek aan, pakt zijn papieren in zijn rolkoffer en vertrekt uit de rechtszaal. En dus zit Jan P. alleen en zonder advocaat. Iedereen heeft recht op een advocaat dus dit is weer zo slim bedacht om de boel te traineren. Want dat is precies wat er gebeurt. De officier van justitie is het ermee eens dat iedereen recht heeft op een advocaat, en dus geeft de rechter Jan P. tot februari om een andere advocaat te zoeken. Zal mij niks verbazen als het gewoon dezelfde is als vandaag, want dit is natuurlijk een voorgeprogrammeerd toneelstuk. Ik ben vooral blij dat de dieren in ieder geval soort van veilig zijn. Ook al vind ik elk bericht dat we binnen krijgen dat hij toch weer ergens dieren zou fokken of verkopen verontrustend en heb ik pas echt rust als deze man eindelijk achter de tralies verdwijnt

.

.

---

.

.

Woensdag 17  december 2025

.

.

Interview: zeetransporten van levende dieren zijn achterhaald 

Als een follow-up van de berichten over de Spiridon II en andere zeetransporten van levende dieren, sprak Animals Today met Dr. Lynn Simpson. Deze Australische veearts maakte 57 van die transporten mee, en weet als geen ander wat er precies gebeurt. Eindredacteur Laura Lancée sprak deze bevlogen voorvechter voor dierenwelzijn digitaal vanuit Australië.

Dr. Lynn Simpson voer tussen 2012 en 2016 57 keer mee op een transportschip vanuit Australië. Zij deed dat als dierenarts in dienst van het Ministerie van Landbouw, met als taak het welzijn van de dieren onderweg te monitoren. Maar wat ze zag was niet best om het voorzichtig uit te drukken. In 2016 rapporteerde ze hoe het er echt aan toe ging, op verzoek van een Dierenwelzijnscommissie die misstanden in kaart wilde brengen. Dat was zo kritisch dat het haar direct ontslag opleverde. Sindsdien gebruikt ze haar unieke insiderkennis om de marketingpraatjes van exporteurs van levende dieren systematisch te ontkrachten en mensen bewust te maken van deze vreselijke handel. Verrassend genoeg is ze hoopvol over het naderende eind van de zeetransporten sector, al wordt die niet primair ingegeven door overwegingen van dierenwelzijn.

Ik denk dat iedereen die de beelden ziet van dieren in zeeschepen zich meteen afvraagt: waarom? Waarom moeten deze dieren levend verscheept worden?

Klopt, vanuit dierenwelzijn is het cruciaal dat dieren die geslacht worden zo dicht mogelijk bij huis blijven, zodat de stress en het leed van een transport zo klein mogelijk blijven. Want vergis je niet, voor de dieren is het transport over zee slechts een deel van de ellende. Het begint al veel eerder. Zo gaan ze vanuit de stal waar ze geboren zijn op transport gezet in een vrachtwagen vol andere dieren. Hun eerste stop is een verzamelpunt waar ze terecht komen in een enorme grote groep soortgenoten die ze niet kennen. Dat levert enorme stress op voor de dieren.

Daarnaast zijn deze verzamelpunten ook een grote bron van ziekten, die de dieren op elkaar overbrengen. In deze staat van opwinding, drukte en stress gaan de dieren weer de vrachtwagen in, om vervolgens aan boord te gaan van een schip. Al die fasen in het transport bouwen de stress op, tot onvoorstelbare niveaus.

De dieren gaan dus al vol stress aan boord. Wat maken ze dan verder nog mee?

Stel je voor. De schepen zien eruit als een parkeergarage met meerdere verdiepingen. Daar staan duizenden dieren op elkaar gepakt op betonnen vloeren en metalen railings waar ze met de bewegingen van het schip tegenaan botsen. Er is loeihard lawaai van de scheepsmotoren. Maar dat valt nog in het niet bij de herrie van de ventilatie, mits die aan staat. Zonder ventilatie, gebeurt ook soms, is ademhaling extreem moeilijk met de verstikkende dampen in het schip. In Australië sterft 90 procent van de dieren voortijdig aan luchtweginfecties, zoals longontsteking. Bedenk dan ook dat de dieren niet zweten, maar hun warmte kwijt raken via hun ademhaling. Op de schepen kan het meer dan 40 graden worden, met een hoge luchtvochtigheid. De verlichting is 24/7 aan, iets dat ook voor mensen erkend is als martelmethode.

Na een week is zo’n schip helemaal volgelopen met uitwerpselen, en staan de dieren constant in een natte laag drab, waardoor huid- en voetproblemen en open wonden ontstaan. Als een dier niet meer op kan staan, kan ze ook niet meer bij het eten en drinken komen, en is ze eigenlijk ten dode opgeschreven.

Wat een oneindige ellende. Is er dan helemaal geen toezicht of regelgeving op deze zeetransporten?

De regels die gelden voor vervoer van levende dieren zijn onvoldoende. In Australië hebben we wel stappen gezet, waardoor export van levende dieren aan voorwaarden van dierenwelzijn in het land van aankomst gebonden is. Ook mogen dieren niet ver worden verscheept. Maar in andere delen van de wereld ligt dat nog anders. In de EU zijn bijvoorbeeld regels voor het dumpen van afval, geregeld in Maritime Pollution (MARPOL) wetgeving, maar het valt of staat met handhaving. Een groot probleem zijn de schepen die ingezet worden; die zijn eigenlijk niet geschikt voor het vervoeren van dieren. Het gaat vaak om oude schepen die niet meer voor andere lading kunnen worden gebruikt.

Hoe ziet u de toekomst voor de sector?

Ik zeg altijd dat de sector zich in de schemer van verval bevindt, daarmee bedoel ik dat het een aflopende zaak is. In de afgelopen twintig jaar is het aantal schepen afgenomen van 390 naar 110, en ze zijn ook kleiner geworden. Dat heeft te maken met toenemend bewustzijn van de wrede omstandigheden, maar ook met de groei van mogelijkheden voor gekoeld transport. Als vlees gekoeld kan worden vervoerd, hoeven de dieren niet voor de slacht te worden vervoerd. Deze trend zal zich voortzetten met de toename van inkoop door supermarkten, die gekoelde inkoop en verkoop kunnen bevorderen. Want de verkoop van vlees via de supermarkt stijgt ook in landen waar dat nu nog niet zo gebruikelijk is, en mensen vooral naar de lokale slager gaan.

Dat is toch best een hoopvolle boodschap. Is er nog iets dat de mensen moeten weten?

Ja, het is misschien goed om te beseffen dat het bij zeetransporten niet alleen om vleeshandel gaat, maar ook om melkvee en transporten voor de fok. Die laatste twee zijn nauw aan elkaar verbonden, want voor melkproductie is het nodig dat er kalfjes geboren worden. Daarvoor worden dus ook levende dieren verscheept. Als je in een land bent waar veel vee wordt geïmporteerd, en je wil niet bijdragen aan deze handel, dan is het goed twee keer na te denken als je een ijsje of bakje yoghurt bestelt.

Met dank aan de Animal Welfare Foundation.

.

.

Vrijdag 19 december 2025

---

.

.

Zaterdag 20 december 2025

.

.

Berichtjes van “Hethuisvandedieren”

Ook deze keer hebben we weer wat nieuws te melden over het fantastische werk van Esmée in ‘Hethuisvandedieren’ waar honden een tweede kans krijgen na professionele training wanneer ze wat ongepast gedrag vertoonden al dan niet door een ongelukkige opvoeding.  Dat we een zwak hebben voor Esmée van ‘het huis van de dieren’ komt omdat we met eigen ogen hebben gezien hoe zij jaren geleden Cross een prachtig nieuw leven kon bieden. Dus hebben we aangeboden om haar een platform te bieden waarop zij nieuwtjes kwijt kan. Zo kan zij laten zien dat er bij haar hondjes en andere dieren zijn die inmiddels gereed zijn om naar een nieuw baasje te gaan en hondjes zijn die bij haar zullen blijven omdat ze  om redenen weinig of geen kans meer hebben op een nieuw baasje.

.

Komend jaar zal er met regelmaat een blog verschijnen van ‘hethuisvandedieren’ die hier een plekje zal krijgen.

 

Hoi hoi,
We hebben nog steeds geld nodig voor de Griekse paarden Melina (14) en Neraida (10) die we laten verhuizen naar het Huis van de Dieren! Zie het Dierenmissies Weekjournaal van  26 oktober 2025 voor het hele verhaal. De teller gaat niet heel hard…we gaan even wat harder aan de slag komende weken ! Afgelopen week €120 erbij … dat is fijn maar we moeten nog veeeeeel verder.
We zitten pas op €1120 ongeveer dus nog een heel eind te gaan…we moeten naar €6000 🙈
Dus doneer !! Alle kleine beetjes zijn erg welkom 😊

(13 nov 2025) De GOFUNDME voor de Griekse paarden blijft dus een beetje hangen … wie oh wie wil meehelpen ? Actief delen binnen je eigen netwerk zou fantastisch zijn !! Dank !

(22 november 2025) Het Griekse paardenproject gaat nog steeds moeizaam … misschien wil iemand helpen om het geld in te zamelen ?…geldschieters/donateurs te vinden ? Dat zou ontzettend fijn zijn !!

KLIK op de donatiebox om  te doneren.!!!

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Als laatste nog even dit 

Laatste kans om nog even te stemmen 

Het huis van de Dieren

Stem op ons bij Serious Request voor Dieren! 

Het wordt winter en diverse dierenverblijven zijn nodig toe aan een opknapbeurt. De

kennels voor de honden moeten opnieuw geïsoleerd worden, de vloeren opgeknapt en

bij de paarden en geiten dient de schuilstal te worden vergroot. Hier is geld voor nodig,

en daarom willen we natuurlijk heel graag winnen. Hiervoor hebben we jouw stem

nodig!

Hoe werkt het:

1. Ga naar

https://dierenhulp.nl/SerieusRequestvoorDieren/….

2. Vul je gegevens in en selecteer Het Huis van de Dieren.

3. Bevestig je stem via de in je mail.

 Let op! Als je je stem niet bevestigd telt deze niet mee. Dus vergeet dit niet te doen.

Stemmen kan t/m 26 december.

Onze dank is groot! 

#huisvandedierennieuws #hethuisvandedieren #seriousrequestvoordieren #vrijwilligerswerk #helpdierendewinterdoor #helpdieren

.

.

.

klik op dit logo om de site van NDG te bezoeken

Registratie van uw hond is verplicht . Ook willen we nog eens de nieuwe baasjes attent maken op de verplichte registratie van hun nieuwe gezinslid bij een databank die de chipnummers registreert om de eigenaar terug te kunnen vinden mocht ooit een hond zoekraken of onbeheerd aangetroffen worden. Natuurlijk ben je als baasje vrij om een eigen databank te kiezen maar wij maken meestal gebruik van de Nederlandse Databank voor Gezelschapsdieren www.NDG.nl. De eenmalige kosten zijn gering en het geeft zoveel rust als je weet dat politie, dierenartsen, personeel van AMIVEDI en dierenambulances, die databanken altijd raadplegen als er verloren ziel wordt aangetroffen.

.

.

.

.

.

Zondag 21 december 2025 

Met genoegen hebben we het weekjournaal weer samengesteld … Het weekjournaal was weer op tijd gereed voor distributie. Zaterdagavond ging hij al weer online en is hij op Facebook verschenen. We hopen dat u net zoveel plezier aan het lezen zult hebben als dat wij hadden bij het samenstellen.

Samen op weg naar een heerlijke Kerst. Aan deze alternatieve kerststal  zal het niet liggen.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Laten we hopen dat dit laatste jaar voor de verkoop en het afsteken van vuurwerk, niet zal leiden tot meer ongelukken en of angstige dieren. We weten dat het roepen in de woestijn is maar…  laten we proberen de vuurwerkliefhebbers verstandig te laten zijn …. 

.

WAARSCHUWING !!!!

VOLGENDE WEEKJOURNAAL KOMT OP 4 JANUARI 2026. 

Allereerst hartelijk dank voor alle leuke en lieve wensen die we mochten ontvangen per kaart, whatsapp, email en facebook.

Ook namens de bestuursleden Stefan en Maurits danken we alle donateurs, lezers die een bijdrage leverden aan de copy voor de weekjournalen, vrijwilligers en alle  mensen die dieren in het algemeen en zwerfdieren in het bijzonder, een warm hart toedragen, hele fijne feestdagen en een fantastisch en succesvol 2026 toe….

Annerie en Ton

.

.

.

.

Gokje wagen en gelijk Dierenmissies steunen?

Graag vragen we de aandacht voor de Vriendenlijn waarmee u prachtige prijzen kunt winnen en tegelijk Dierenmissies kunt steunen. Wist u dat Dierenmissies al bijna 14 jaar partner is van de Vriendenloterij ?

Wellicht wint u een prachtige prijs en vindt u het niet erg als iemand van de Vriendenloterij u een cheque aan komt bieden van 1.000, 10.000, 100.000 of 1 miljoen euro ???

Wilt u meespelen en gelijk ook Dierenmissies steunen? Klik dan op onderstaand logo…..

.

.

KLIK op het plaatje om het filmpje te zien …

.

Hoe de relatie tussen hond en koe kan groeien tot speelkameraadjes.

.

.

.

.

.

KLIK op het plaatje om het filmpje te zien …

.

Meer onverwachte dierrelaties die tot genegenheid leiden

.

.

.

.

Het Kerstverhaal van Max

.

Deze keer interviewde ik agent Saskia die mij het verhaal vertelde over hondje Max die in Den Haag een lokale held werd door de politie te helpen bij een arrestatie van een bende.

Kerstlicht in de Haagse Schaduw

Hoofdstuk 1 – De straten van Den Haag

Het was een gure decemberavond in Den Haag. De wind sneed langs de grachten en de kerstverlichting probeerde dapper de duisternis te verdrijven. In de wijk rond de Schildersbuurt, waar de schaduwen langer leken dan elders, dwaalde een klein hondje. Zijn naam was Max, een kruising tussen een Jack Russell en een onbekend straathondras. Max had geen baasje meer; zijn oude eigenaar was overleden, en sindsdien had hij zichzelf staande gehouden in een stad die niet altijd vriendelijk was voor zwervers.

Max was slim. Slimmer dan de meeste honden. Hij wist waar hij eten kon vinden, hoe hij zich onzichtbaar kon maken, en hoe hij de gevaren van de straat kon ontwijken. Maar die avond zou zijn leven een onverwachte wending nemen.

Hoofdstuk 2 – De ontmoeting
Toen Max langs langs een verlaten loods sloop in het Oude Centrum, hoorde hij binnen stemmen. Ruwe mannenstemmen, fluisterend en lachend. Hij rook de geur van benzine, sigaretten en angst. Nieuwsgierig kroop hij dichterbij en gluurde door een spleet onder de roldeur van de loods. Daar zag hij, pal achter de deur, een groep criminelen bezig met dozen. Dat daar wapens en drugs in zaten wist hij natuurlijk niet maar dat er een gespannen sfeer heerste was voor hem overduidelijk. Het was een bende die al maanden door de politie gezocht werd, maar die telkens wist te ontsnappen.

Max voelde zijn hart sneller kloppen. Hij begreep niet alles, maar hij voelde dat dit gevaarlijk was. Toch bleef hij gluren. En toen gebeurde het: één van de mannen liet een klein notitieboekje vallen. De man vloekte en zocht gehaast naar het boekje maar kon het zo gauw niet vinden in de slecht verlichte loods.  Het boekje rolde onder de roldeur naar buiten, precies voor Max’ poten.

Hoofdstuk 3 – Het boekje
Max pakte het boekje in zijn bek en rende weg. Max hoorde de  roldeur open gaan en achter hem klonk geschreeuw: “Die verdomde hond! Hij heeft het!”

De mannen stormden naar buiten, maar Max was sneller. Hij kende de steegjes van Den Haag als geen ander. Hij zigzagde door de straten, sprong over vuilnisbakken en glipte onder hekken door. Uiteindelijk belandde hij bij het politiebureau aan de Jan Hendrikstraat in het centrum. Uitgeput liet hij het boekje vallen voor de deur.

Agent Saskia van Dongen, die net haar nachtdienst begon, vond het. Ze fronste toen ze de inhoud zag: namen, adressen, en een schema van een grote drugsdeal die gepland stond voor kerstavond. Saskia keek om zich heen en zag Max, hijgend maar alert. Ze knielde neer en aaide hem. “Goed gedaan, kleintje. Jij hebt ons misschien net de sleutel gegeven.”

Hoofdstuk 4 – Het plan
De politie besloot het boekje te gebruiken om de bende eindelijk te pakken. Maar Max liet zich niet zomaar wegsturen. Hij bleef bij het bureau, alsof hij wist dat zijn taak nog niet voorbij was. Saskia nam hem onder haar hoede. Ze gaf hem eten, een warme deken, en noemde hem gekscherend “agent Max”.

De dagen tot Kerstmis waren gevuld met spanning. De politie bereidde een grote operatie voor. Max voelde het allemaal aan: de nervositeit, de geheimzinnigheid, de hoop. Hij werd een mascotte, maar ook een onverwachte bondgenoot.

Hoofdstuk 5 – Kerstavond
De deal zou plaatsvinden op kerstavond, in een verlaten fabriekshal in de wijk Transvaal. De politie zette een val op. Max mocht eigenlijk niet mee, maar hij glipte stiekem achter Saskia aan. Zijn ogen glansden in het schijnsel van de kerstverlichting die zelfs daar, in de grauwe industriële wijk, een paarse gloed wierp.

Binnen verzamelden de criminelen zich. Het was een gevaarlijke groep, gewapend en alert. De politie wachtte op het juiste moment om toe te slaan. Maar toen ging er iets mis: één van de agenten maakte per ongeluk geluid, en de criminelen werden argwanend. De operatie dreigde te mislukken.

Hoofdstuk 6 – Max grijpt in
Op dat moment sprong Max naar voren. Hij rende de hal in. “Daar heb je die Klere hond weer” werd er geroepen en alle aandacht ging vervolgens naar Max. In de chaos die volgde, stormde de politie naar binnen. Max rende blaffend in het rond tussen de benen van criminelen om de verwarring compleet te maken. Het hondje was klein, maar zijn moed was groot.

De agenten overmeesterden de bende. Binnen enkele minuten lagen de criminelen geboeid op de grond. Saskia tilde Max op en fluisterde: “Je hebt het gedaan, kleine held. Zonder jou was dit nooit gelukt.”

Hoofdstuk 7 – Kerstlicht
Die nacht, terwijl Den Haag zich hulde in kerstlicht, zat Max warm en veilig in het politiebureau. Buiten sneeuwde het zachtjes. Voor het eerst sinds lange tijd voelde hij zich thuis. De agenten versierden een kleine kerstboom en hingen er een halsband met een belletje in – een cadeau voor Max. Hij was niet langer een zwerfhond. Hij was een held, een vriend, en een symbool van hoop.

Saskia keek naar hem en zei: “Dit is jouw stad, Max. Jij hebt haar een stukje veiliger gemaakt. En dit is jouw kerst.”

Epiloog
Het verhaal van Max verspreidde zich snel door Den Haag. Kranten schreven over “de dappere kersthond” die een criminele bende hielp oprollen. Kinderen tekenden hem in hun kerstkaarten. En Max? Hij genoot van zijn nieuwe leven, omringd door mensen die hem liefhadden. In de donkere straten waar hij ooit alleen liep, brandde nu licht. Kerstlicht. En midden in dat licht stond een klein hondje, dat had bewezen dat moed en trouw zelfs in de schaduw van misdaad konden schitteren. Maar het aller mooiste was dat Max niet alleen een eigen mand had gekregen bij agente Saskia maar dat hij tijdens haar dienst ook een eigen plekje had gekregen op het bureau. Max hoefde nooit meer alleen te zijn en geloof maar dat hij als een mascotte van het bureau door de collega’s van Saskia flink werd verwend.

.

---

.

.

<<Advertentie>> . a

klik op de foto om de website te bezoeken

.

.

.

.

.

.

.

.

.

---

.

Wist u overigens dat we al ruim 8,1 miljoen bezoekers op de site van Dierenmissies hebben mogen verwelkomen?

.

---

.

MMMM…. even nadenken …

.

Afsluitend hier de (on)zin van de week:

.

.

Als de verveling toeslaat.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

---

.

.

DE AGENDA voor de vakantie van uw hond. Om te zien of er bij ons een plekje vrij is voor een vakantie van uw makker kijkt u op onderstaand overzicht. Het is best wel druk in het hoogseizoen dus dan is tijdig reserveren de oplossing. Informeren naar een plekje kan altijd want soms is er toch nog een plekje vrij of kan er gecombineerd worden. Voor meer informatie over vakantieopvang van uw huisgenoot(je) KLIK HIER

.

Nelson en Doska van 31  december 2025 tot 2 januari 2026