Nieuws: Dierenmissies Weekjournaal van 22 februari 2026

.

GEZOCHT: ADVERTEERDERS IN HET WEEKJOURNAAL MEER WETEN KLIK HIER

.

.

.

.

Maandag 16 februari 2026

.

.

.

.

Dinsdag 17 februari 2026

.

.

.

Woensdag 18 februari 2026

.

---

.

.

Donderdag 19 februari 2026

.

TBS voor verminking en doden van egels en katten

.

Een vrouw uit Hilversum heeft TBS met strenge voorwaarden opgelegd gekregen, wegens het folteren en doden van egels en katten. Zij zou meerdere psychische stoornissen hebben en fantaseerde om ook mensen zo te behandelen.

Omdat de 19-jarige vrouw uit Hilversum meerdere psychische stoornissen heeft, is het noodzakelijk dat ze zo snel mogelijk behandeld wordt. In haar huidige gesteldheid is de kans op herhaling groot, zo luidt de vrees.

Egels en katten

De mishandelingen vonden plaats tussen juli 2024 en januari 2025. Egels en katten zijn door de vrouw achtervolgd, mishandeld, misbruikt, opengesneden, geamputeerd en gedood. Zij maakte ook filmpjes van haar mishandelingen. Bij de vrouw zijn verboden wapens gevonden, bebloede voorwerpen, lichaamsdelen en het hoofd van een door haar misbruikte en gedode kat.

.

.

TBS, strenge eisen en houdverbod

Naast TBS kreeg ze een celstraf die overeenkomt met de 391 dagen van het voorarrest. Meer cel zou onverstandig zijn, vanwege de noodzaak van behandeling. Zij zal daarbij aan een groot aantal strenge voorwaarden moeten voldoen. Zo mag ze geen enkel strafbaar feit plegen, moet ze meewerken aan het reclasseringstoezicht en geldt er een drank en drugsverbod. Het belangrijkste is echter een houdverbod van dieren. Karen Soeters van House of Animals:

“Deze vrouw is geestelijk niet in orde. Wat ze dieren heeft aangedaan is vreselijk en dat ze ook een houdverbod heeft gekregen is een opluchting. Het wekt de indruk dat er adequaat is ingegrepen. Alleen hoop ik wel dat er inderdaad een behandeling mogelijk is, want wat drijft je ertoe om zoiets misdadigs te willen doen en uit te voeren?”

In juni 2025 kreeg een 21-jarige vrouw uit Hilversum ook al TBS opgelegd voor vrijwel identieke gedragingen. Er is nergens vermeld of er een link is tussen de twee vrouwen, ofwel dat er sprake is van kopieergedrag. Een schrikbarende trend op delen van het internet is om dieren te martelen en dat te filmen.

..

 

.

.Wilt u meer weten hoe u melding kunt doen over dierenmishandeling of nalatigheid ???

Klik op het logo

 

.

Zaterdag 21  februari 2026 VALENTIJNSDAG

.

Berichtjes van “Hethuisvandedieren”

Ook deze keer hebben we weer wat nieuws te melden over het fantastische werk van Esmée in ‘Hethuisvandedieren’ waar honden een tweede kans krijgen na professionele training wanneer ze wat ongepast gedrag vertoonden al dan niet door een ongelukkige opvoeding.  Dat we een zwak hebben voor Esmée van ‘het huis van de dieren’ komt omdat we met eigen ogen hebben gezien hoe zij jaren geleden Cross een prachtig nieuw leven kon bieden. Dus hebben we aangeboden om haar een platform te bieden waarop zij nieuwtjes kwijt kan. Zo kan zij laten zien dat er bij haar hondjes en andere dieren zijn die inmiddels gereed zijn om naar een nieuw baasje te gaan en hondjes zijn die bij haar zullen blijven omdat ze  om redenen weinig of geen kans meer hebben op een nieuw baasje.

.

Deze week hebben we weer een blog van Esmee. Bij het lezen van haar blog gaf mij het gevoel in een conference verzeilt te zijn geraakt.
Haar cynische blik over het tasje dat meegegeven wordt als er een hond bij haar wordt afgeleverd, maakt het ook weer komisch om te lezen.

‘Tasje’
Er is veel te vertellen over het ‘Drama van de Buitenlandse Hond’. Het is een
onderwerp met vele facetten, veel betrokkenen en veel gewetensvragen. Ik zal
proberen verdeeld over meerdere Blogs een beeld te schetsen.

Voor nu het ‘Tasje’
Ik kan het meeste verdriet omtrent de buitenlandse hond redelijk loslaten, alleen het
‘Tasje’ blijft altijd een moeilijke.

Regelmatig worden er honden opgenomen bij Het Huis van de Dieren die vanuit het
buitenlang geadopteerd zijn, een plek in een gezin hebben gekregen en vervolgens
na een tijd daar weg moeten. De redenen van afstand doen zijn meestal van
dezelfde aard en gaan in het algemeen over niet kunnen aarden en daarbij
bezoekers bijten, huisgenoten bijten, angstig gedrag, uitvallen naar andere honden,
joggers en fietsers, voer agressie … dat soort dingen. Herplaatsen lukt niet of er is
geen tijd meer, de hond moet NU weg en anders belandt hij op de behandeltafel bij
de dierenarts om geëuthanaseerd te worden.

De hond wordt bij ons gebracht en ik ontmoet de mensen bij de poort. Vaak is het
hele gezin mee, en staat er een bange en zeer gestreste hond te wachten op wat
komen gaat. Ik zeg dingen in de trant van ‘het komt allemaal goed, neem jezelf niets
kwalijk, ik ga goed voor hem zorgen en zal regelmatig foto’s en filmpjes
sturen’…Vervolgens gaan de mensen huilen, krijg ik het paspoort en het ‘Tasje’. Ik
neem de hond over en voel het scheurende afscheid en intense verdriet van
iedereen; hond en mens. Maar de hond start een nieuw avontuur, na even wennen
komt het absoluut inderdaad helemaal goed, en ook de mensen zullen zich
herpakken en weer doorgaan met hun leven. Nadat ik de hond naar de kennel heb
gebracht pak ik met veel tegenzin en tranen in m’n ogen het ‘Tasje’ uit. In dat tasje zit
namelijk alle liefde, hoopvolle verwachtingen, grote beloftes en allerbeste
bedoelingen in de vorm van speeltjes, heerlijke brokjes, de allerzachtste kleedjes,
dure riemen, kongs en likmatten, nog meer botjes en kluifjes, design voerbakjes, een
lapje met de eigen geur…en dan stop ik want dit trek ik niet. Het liefste gooi ik het
allemaal weg; al die beladen spullen, al die ellende, al dat verdriet….maar goed, ik
deel de kluifjes uit en er is altijd wel weer een hondje wat blij wordt van een uiterst
zacht dekentje.

Maar alsjeblieft lieve eigenaren die hun honden afstaan; met liefde zorg ik voor jullie
honden en vertel ik je dat het goed komt en dat het niet jullie schuld is, maar alsjeblieft;
laat het ‘Tasje ‘ thuis want zoveel verdriet verdraag ik niet.

.

 

.

klik op dit logo om de site van NDG te bezoeken

Registratie van uw hond is verplicht . Ook willen we nog eens de nieuwe baasjes attent maken op de verplichte registratie van hun nieuwe gezinslid bij een databank die de chipnummers registreert om de eigenaar terug te kunnen vinden mocht ooit een hond zoekraken of onbeheerd aangetroffen worden. Natuurlijk ben je als baasje vrij om een eigen databank te kiezen maar wij maken meestal gebruik van de Nederlandse Databank voor Gezelschapsdieren www.NDG.nl. De eenmalige kosten zijn gering en het geeft zoveel rust als je weet dat politie, dierenartsen, personeel van AMIVEDI en dierenambulances, die databanken altijd raadplegen als er verloren ziel wordt aangetroffen.

.

.

.

.

.

Zondag 15 februari 2026 

.

Zoals gebruikelijk is dit weekjournaal gepubliceerd op de zaterdagavond voorafgaande aan de zondag. We hebben dat u net zoveel plezier aan dit weekjournaal zult hebben als wij die het hebben samengesteld.

.

.

.

Gokje wagen en gelijk Dierenmissies steunen?

Graag vragen we de aandacht voor de Vriendenlijn waarmee u prachtige prijzen kunt winnen en tegelijk Dierenmissies kunt steunen. Wist u dat Dierenmissies al bijna 14 jaar partner is van de Vriendenloterij ?

Wellicht wint u een prachtige prijs en vindt u het niet erg als iemand van de Vriendenloterij u een cheque aan komt bieden van 1.000, 10.000, 100.000 of 1 miljoen euro ???

Wilt u meespelen en gelijk ook Dierenmissies steunen? Klik dan op onderstaand logo…..

.

.

KLIK op het plaatje om het filmpje te zien …

.

Alternatieve manier van hordelopen …

.

.

.

.

.

.

Berichtjes van Baasjes

.

Golida, baasje van Candy, stuurde ons deze foto’s van haar kanjer met vriendjes

Candy in het zonnetje

.

.

.

.

.

.

.

.

Candy met vriendjes als de Drie Musketiers

Samen spelen in de sneeuw

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Ellen en Gjalt, baasjes van de honden Bonita, Archie, Beertje en Jenö, drie katten Suske, Wiske en Miss Minnie, de eekhoorn Billie en twee parkieten Sjors en Timmie wonen met hun beestenboel in Hongarije.

Dit keer kregen we een verhaal van hun hondjes toegestuurd. Zie hier hun relaas.

.

Archie en Jenö hebben een maandje terug een serieus gevecht gevoerd waar iedereen zich mee bemoeide. De reden: een verdwaald kattendrolletje dat door Jenö werd geroken en waar Archie dan meteen van wil bepalen dat het van hem is. Dus aanval van Archie die dan gewend is dat Jenö weggaat…..maar nee, Jenö pikt het gepest niet langer en viel ook aan, greep Archie bij zijn nek en liet niet los. Bonita en Beertje streden ook mee….het heeft even geduurd voordat we ze uit elkaar en los hadden. Archie was zó kwaad dat we eerst niet konden checken hoe erg het was. Gelukkig is het bij wat oppervlakkige wondjes in zijn nek gebleven en bij Jenö bij een wondje aan zijn oor. Sindsdien krijgen deze twee hier op de kavel een muilkorf om als ze allemaal buiten zijn, meestal zijn Bonita en Archie al eerder naar binnen en kan de muilkorf bij Jenö af zodat hij met Beertje kan spelen.

.

.

.

.

.

.

Wat er gebeurt in het hoofd van een hond wanneer hij een vreemde soortgenoot ontmoet …

Er is een moment dat elke hondenbezitter herkent: je loopt nietsvermoedend over straat, je hond snuffelt aan een grasspriet die volgens hem een Pulitzerprijs verdient, en dan — uit het niets — verschijnt er een andere hond. Twee lichamen verstijven, twee staarten pauzeren halverwege een zwaai, twee neuzen trillen. Voor ons lijkt het een simpel “oh kijk, een andere hond”, maar in het hoofd van jouw viervoeter gebeurt er op dat moment een complete sociale scan die sneller draait dan welke supercomputer ook.

Honden zijn meesters in het lezen van lichaamstaal. Ze hoeven geen woorden, geen context en geen uitleg. Eén blik, één houding, één geur vertelt hen meer dan wij in een heel gesprek zouden kunnen. Wanneer een hond een vreemde hond ontmoet, is zijn eerste vraag nooit “wil je spelen?” maar altijd: “Ben jij veilig?” Dat is de oercheck, de basis van elke ontmoeting. De manier waarop de ander loopt, hoe gespannen de spieren zijn, hoe hoog de staart staat — het is allemaal informatie die in fracties van seconden wordt verwerkt.

Daarna komt de sociale inschatting. Honden zijn geen wolven, maar ze dragen wel een instinct voor rangorde in zich. Niet in de zin van dominantie zoals mensen dat graag romantiseren, maar in de zin van: “Hoe moeten wij ons tot elkaar verhouden?” Is de ander zelfverzekerd of juist onzeker? Neemt hij ruimte in of vraagt hij erom? Is dit een hond die graag duwt, of eentje die liever volgt? Het bepaalt of de ontmoeting soepel verloopt of dat er wat spanning in de lucht hangt.

En dan is er geur — het grote, onzichtbare informatiekanaal waar wij als mensen hopeloos blind voor zijn. Eén snuf vertelt een hond of de ander jong is of oud, gezond of ziek, gestrest of ontspannen. Ze ruiken hormonen, emoties, zelfs recente gebeurtenissen. Waar wij elkaar vragen “hoe gaat het?”, weet een hond het al voordat de ander is uitgesnuffeld. Het is een soort biografische download, maar dan via de neus.

Pas als al die checks positief zijn, komt het speelse deel. Dan zie je de bekende speelbuiging, de losse bewegingen, de kwispel die laag en breed door de lucht zwiept. Dan pas denkt een hond: “Oké, jij bent leuk.”

Maar wat als die vreemde geen hond is, maar een wolf?

Dat is een heel ander verhaal. Een hond ziet een wolf niet als een soortgenoot met een wild randje. Hij ziet een wezen dat anders beweegt, anders ruikt, anders kijkt. Een wezen dat niet is opgegroeid in een wereld van bankkussens, brokjes en mensenstemmen, maar in een wereld van jacht, territorium en overleven. Het is alsof je als mens een verre neef ontmoet die toevallig ook een mens is, maar dan eentje die in de wildernis leeft, met littekens van gevechten en ogen die elk detail registreren.

In het hoofd van een hond gebeurt dan iets heel eenvoudigs: voorzichtigheid. Geen paniek, geen drama, maar een instinctief besef dat dit geen speelkameraad is. De geur van een wolf is anders — rijker, scherper, doordrenkt met wildheid. De houding is anders — efficiënter, doelgerichter. De blik is anders — minder sociaal, meer strategisch. Een hond voelt dat verschil onmiddellijk.

Sommige honden zullen bevriezen, anderen zullen blaffen uit onzekerheid, weer anderen zullen proberen afstand te houden. Maar spelen? Dat gebeurt bijna nooit. Een wolf speelt alleen met zijn eigen roedel, met dieren die hij vertrouwt, met pups die nog geen bedreiging vormen. Een vreemde hond valt daar simpelweg niet onder.

En toch is er iets moois aan die verschillen. Want waar wij vaak denken dat honden naïef zijn, zijn ze juist ongelooflijk scherp. Ze weten precies wie ze voor zich hebben, of het nu een vrolijke labradoodle is of een imposante wolf. Ze lezen de wereld op een manier die wij allang zijn kwijtgeraakt.

Misschien is dat wel de grootste les die honden ons geven: dat echte communicatie niet zit in woorden, maar in aandacht. In kijken, ruiken, voelen. In het vermogen om een ander te zien zoals hij werkelijk is — niet zoals wij hopen dat hij is.

En als je het zo bekijkt, is elke ontmoeting tussen honden een klein wonder. Een dans van instinct, intuïtie en nuance. Een stille dialoog die wij alleen kunnen bewonderen, maar nooit helemaal zullen begrijpen.

.

.

.

Wist u overigens dat we al ruim 8,3 miljoen bezoekers op de site van Dierenmissies hebben mogen verwelkomen?

.

.

.

Afsluitend hier de (on)zin van de week:

.

.

Zeg me niet dat je goed in je vel zit !!!
.
Je bent niet in orde !!!

Ik kan ruiken dat je van binnen pijn hebt …..

.

Loop niet weg !!!

Praat met mij  !!!!!

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Vakantieopvang wordt beperkt. 

Jarenlang hebben we hondjes opvang geboden die een korte tijd even niet bij de baasjes konden zijn. Meestal betrof dat een vakantieopvang. Vanwege een verhuizing die helaas plaats moet vinden, onze fysieke gesteldheid en het werk van Ton kunnen we niet langer voor opvang zorgdragen.

.

.