Beste lezers,
– Politie: papegaai Pino is voor tweede keer gestolen maar is teruggevonden.
– Veel Spaanse hondenrassen dreigen te verdwijnen door gebrek aan registratie
– Het was nog even spannend maar Tadeo komt naar Nederland …
– Berichtjes van “Hethuisvandedieren” : Adoptie op afstand en nog een klein beetje nodig om de reis van de paarden te dekken.
– Registratie van uw hond is verplicht
– Berichten van baasjes: Ian en Babs
– Leuk filmpje ter vermaak.
1. Hondjes zijn ook visueel ingesteld ….
– De 4-kanten column van Ton: De stille taal van aanraking
– (On)zin van de week: (Als we toch geen AI hadden)
.
GEZOCHT: ADVERTEERDERS IN HET WEEKJOURNAAL MEER WETEN KLIK HIER
.
.
.
.
Maandag 16 maart 2026
.
De schokkende beelden, gemaakt door dierenwelzijnsorganisaties Eyes on Animals, Ethical Farming Ireland en L214 in 2018 en 2019, leidden tot grote maatschappelijke verontwaardiging. VanDrie kondigde daarop aan vóór 2026 te stoppen met de import van kalveren uit Ierland en Oost-Europa. Nu de ophef is weggeëbd, lijkt ook die belofte te zijn verdwenen. Daarmee blijft een omstreden praktijk in stand: het transport van piepjonge dieren over duizenden kilometers door Europa, blootgesteld aan enorme stress. In het MVO-jaarverslag van 2021 schreef VanDrie nog:
“Voor 2026 stoppen we met de import van kalveren uit Oost-Europa en Ierland naar Nederland.”
De import van Ierse kalveren staat al jaren ter discussie. De dieren zijn vaak nog maar enkele weken jong wanneer ze op transport gaan, een leeftijd waarop kalveren normaal gesproken nog bij hun moeder zouden moeten drinken. Tijdens de lange reis krijgen ze echter veel minder voeding dan hun natuurlijke behoefte. Onderzoek laat zien dat de kalveren soms al zo’n dertig uur onafgebroken in de vrachtwagen doorbrengen voordat ze de eerste rustplaats in Frankrijk bereiken. Daarmee worden de Europese transportregels overschreden: jonge kalveren mogen maximaal negen uur worden vervoerd zonder voeding.
.
Undercoverbeelden
Op de undercoverbeelden was te zien hoe jonge kalveren tijdens transport en op verzamelplaatsen hardhandig werden behandeld. Dieren werden geslagen, aan hun staarten getrokken en onder dwang vrachtwagens ingejaagd. Daarnaast bleek dus ook dat kalveren soms meer dan dertig uur geen melk kregen, terwijl jonge dieren volledig afhankelijk zijn van regelmatige voeding. Tijdens de lange transporten krijgen ze bovendien te maken met extreme omstandigheden, zoals hittestress in de zomer of kou in de winter. Dat deze misstanden minder zichtbaar zijn geworden, betekent niet dat ze zijn verdwenen. De transporten gaan nog altijd gewoon door, ook wanneer er geen camera’s meekijken.
.
Belofte geen werkelijkheid bij VanDrie
In reactie op de ophef liet VanDrie destijds weten vóór 2026 te willen stoppen met de import van Ierse kalveren. Ondanks de eerdere toezegging gaan de transporten van Ierse kalveren naar Nederland nog altijd door. Daarmee lijkt de belofte vooral een poging geweest om de storm van kritiek te laten overwaaien.
.
Dierenorganisatie Dier&Recht stapte in 2024 naar de rechter omdat de Europese transportregels worden overschreden. In de rechtszaak wil Dier&Recht dat VanDrie stopt met het organiseren van de transporten van Ierse kalveren naar Nederland. Tijdens een eerdere zitting erkende VanDrie dat het bedrijf zelf verantwoordelijk is voor het organiseren van deze transporten, een belangrijk punt in de juridische procedure. Een definitief oordeel van de rechter wordt dit jaar verwacht.
Stena Line haakt af bij transport kalfjes
Opvallend is dat niet alle bedrijven dezelfde keuze maken. Ferrymaatschappij Stena Line, die jarenlang betrokken was bij het vervoer van kalveren over zee, kondigde in 2025 aan te stoppen met deze transporten. Volgens het bedrijf past het vervoer van jonge kalveren niet langer bij het eigen beleid rond dierenwelzijn. Dat een logistiek bedrijf deze stap wel zet, roept de vraag op waarom de sector zelf, en met name de grootste speler VanDrie, dat niet doet.
.
Voor nu gaat de import gewoon door. Jaarlijks worden tienduizenden kalveren uit Ierland naar Nederland vervoerd. In sommige jaren gaat het om meer dan honderdduizend dieren. De kalveren worden in Nederland vetgemest in de intensieve kalverhouderij en vervolgens geslacht. Het vlees wordt grotendeels geëxporteerd naar het buitenland.
Waar geen wil is
Hier wringt precies de kern van het probleem: terwijl de sector eerder aangaf zelf te willen stoppen met de transporten uit Ierland, blijven de aantallen hoog. Voor de dieren is er niets veranderd. Zij beginnen hun korte leven nog altijd met een lange reis door Europa. Als de sector zelf geen grens trekt, zal de rechter dat moeten doen. Waar geen wil is, is een rechter.
Bronnen:
- Dier&Recht [1, 2, 3]
- Joop – BNNVARA
- Zembla – BNNVARA
- Lees ook op AnimalsToday:
.
.
Dinsdag 17 maart 2026
.
Papegaai Pino was voor tweede keer gestolen maar is teruggevonden op 19 maart.
Papegaai Pino, een geliefde huisvogel van Rob’s Dierenshop in Rotterdam, is na een dagenlange zoektocht weer teruggevonden. De vogel werd vorige week vrijdag uit de dierenwinkel gestolen en dook donderdag plotseling op in Krimpen aan den IJssel.Pino is een acht jaar oude caique-papegaai en woont al sinds hij drie weken oud is in de dierenwinkel aan de Slinge in Rotterdam-Charlois. Door zijn tamme karakter en ‘knuffelige’ gedrag groeide hij uit tot een publieksfavoriet. Volgens de winkel komen wekelijks honderden mensen langs om de kleurrijke papegaai te zien en even met hem te kroelen.
De vogel werd vorige week op klaarlichte dag uit zijn speelboom in de winkel meegenomen door twee mannen. De diefstal leidde tot veel aandacht en een grote zoektocht naar de papegaai. De dierenwinkel loofde een beloning van 1.500 euro uit voor de tip die zou leiden tot zijn terugkeer. De politie hield in het weekend twee verdachten aan, maar lange tijd bleef onduidelijk waar Pino was.
De doorbraak kwam donderdag dankzij een oplettende vrouw in Krimpen aan den IJssel. Zij zag een jongen op straat lopen met een vogel die op Pino leek en schakelde handhavers in. Die spraken het kind aan en namen contact op met de dierenwinkel. Na controle bleek het inderdaad om de vermiste papegaai te gaan. Volgens de politie had de jongen niets met de diefstal te maken. Zijn gezin had de vogel gekocht.
Hoe Pino uiteindelijk in Krimpen aan den IJssel terecht is gekomen, is nog onduidelijk. Bij Rob’s Dierenshop overheerst vooral opluchting. Op sociale media bedankt de winkel iedereen die heeft geholpen bij de zoektocht, evenals de politie en handhaving.
Het is niet de eerste keer dat Pino werd gestolen. In 2019 gebeurde dat ook al, maar toen werd hij snel teruggevonden dankzij een tip. Dit keer duurde de zoektocht bijna een week.
.
.
.Wilt u meer weten hoe u melding kunt doen over dierenmishandeling of nalatigheid ???
Klik op het logo
.
.
.
Woensdag 18 maart 2026
.
.
.
Donderdag 19 maart 2026
.
.
Wormen oorzaak? Lees het echte probleem achter PFAS in eieren
Wormen zijn slechts schakel in een keten die begint bij de mens | Foto: publiek domein
Bij berichtgeving over PFAS in eieren van hobbykippen viel een opvallende formulering op: wormen zouden de belangrijkste oorzaak zijn. Maar wie berichtgeving en onderzoeken naast elkaar legt, ziet dat hier iets fundamenteels misgaat. Wormen zijn geen oorzaak, maar een schakel in een keten die begint bij de mens.
PFAS, een verzamelnaam voor duizenden chemische stoffen, komt in het milieu terecht via industriële processen, afvalwater en het gebruik van bijvoorbeeld brandblusschuim, anti-aanbaklagen, kleding, textiel en cosmetica. Eenmaal in bodem en water breken de stoffen nauwelijks af en verspreiden ze zich door ecosystemen. Het RIVM beschrijft dat deze stoffen zich via lucht en water verspreiden en uiteindelijk ook in de voedselketen terecht komen.Het proces is vrij eenvoudig te volgen. De mens vervuilt de grond en wateren. Wormen nemen PFAS op uit vervuilde grond. Kippen eten die wormen. En zo belanden deze stoffen in eieren. Niet omdat wormen de oorzaak zijn, maar omdat de leefomgeving van die dieren vervuild is.
.
De omgekeerde wereld
Wat het verhaal vooral wrang maakt, is het advies dat eruit voortvloeit. Kippenhouders worden geadviseerd om hun dieren minder buiten te laten scharrelen, bijvoorbeeld door ze slechts een deel van de dag toegang te geven tot een tuin: wanneer de bodem droog is en er minder wormen aanwezig zijn. Met andere woorden: hoe natuurlijker het gedrag van het dier, hoe groter het risico. En dat schuurt. Want een kip die haar natuurlijke gedrag vertoont, scharrelen, pikken, wormen eten, wordt niet alleen zelf ook blootgesteld aan vervuiling, maar bovendien beperkt om diezelfde vervuiling te vermijden. We zijn beland in een situatie waarin dieren zich moeten aanpassen aan menselijke vervuiling, bovenop een systeem dat hen al voortdurend aanpast aan onze behoeften.
.
.
.
PFAS geen nieuw probleem
De aanwezigheid van PFAS in eieren is niet nieuw. Eerder onderzoek liet al zien dat ook buiten bekende industriegebieden verhoogde waarden voorkomen. De stoffen zijn inmiddels zo wijdverspreid, dat ze op veel plekken in het milieu worden aangetroffen. Het gaat dus niet om een incident, maar om een structureel probleem waarbij schadelijke stoffen zich ophopen in bodem, water en uiteindelijk dus ook in voedselketens.
.
.
.
Wormen aanwijzen is oorzaak verschuiven
Ratten krijgen altijd de schuld van ziekten | Foto: publiek domein
Opvallend is hoe in dit soort situaties de vinger al snel wijst naar dieren of natuurlijke processen. Dat patroon zien we vaker. Wilde vogels worden bijvoorbeeld genoemd in relatie tot vogelgriep, ratten als bron van overlast of ziekte. Maar vaak ligt de oorzaak niet bij het dier, maar bij de omstandigheden die door mensen zijn gecreëerd. De onderliggende factor blijft dan buiten beeld: menselijke systemen die ecosystemen onder druk zetten en vervuilen.
PFAS verschijnt niet vanzelf in de bodem, maar daar terechtgekomen door menselijk handelen. Zolang we de bron niet aanpakken blijft het symptoombestrijding. Dan is de vrijheid van een hobbykip voortaan beperkt tot een paar uurtjes scharrelen, in plaats van de omstandigheden te verbeteren waarin zij, en wij leven.
.
Bronnen:
- NOS [1, 2]
- RIVM
- Lees ook op AnimalsToday:
.
.
.
Vrijdag 20 maart 2026
.
.
Tadeo
Sinds eind februari is Tadeo gereserveerd voor een lieve familie in Nederland die hem een gouden mandje wil geven. Baasje Dennis had jaren geleden Ace en Shira geadopteerd maar enkele jaren geleden is Shira overleden. Dennis vond het tijd om Ace een nieuw vriendje te geven en vond Tadeo op onze site.
Zoals altijd wordt er een uitgebreid bloedonderzoek gedaan om vast te stellen of de betreffende hond gezond is en ook geen mediterrane ziekten onder de leden heeft. Vorige week kregen het rapport van het laboratorium en daaruit bleek dat uit de vele waarden die worden gemeten waaruit het functioneren van de interne organen, een lichte verhoging te zien was bij het cortison gehalte. Onmiddellijk werd gekeken wat deze lichte verhoging zou kunnen betekenen. Een nader bloedonderzoek toonde aan dat het te wijten was aan obesitas. Hierdoor zal Tadeo met zijn 42 kilogram op dieet moeten en lekkere wandelingen moeten maken. Flinke wandelingen schoten er in het asiel nog al eens bij in. Kortom, er staat voor Tadeo niets meer in de weg om zijn nieuwe leven te kunnen starten bij zijn nieuwe baasje Dennis en zijn nieuwe vriend Ace. Tadeo zal op 28 maart in Nederland aankomen.
Zaterdag 21 maart 2026
.
Berichtjes van “Hethuisvandedieren”
|
Ook deze keer hebben we weer wat nieuws te melden over het fantastische werk van Esmée in ‘Hethuisvandedieren’ waar honden een tweede kans krijgen na professionele training wanneer ze wat ongepast gedrag vertoonden al dan niet door een ongelukkige opvoeding. Dat we een zwak hebben voor Esmée van ‘het huis van de dieren’ komt omdat we met eigen ogen hebben gezien hoe zij jaren geleden Cross een prachtig nieuw leven kon bieden. Dus hebben we aangeboden om haar een platform te bieden waarop zij nieuwtjes kwijt kan. Ook laat zij zien dat er bij haar hondjes en andere dieren zijn die bij haar de rest van hun leven mogen slijten.
.
klik op de foto voor alle info over adoptie op afstand
Bij Het huis van de Dieren kun je een dier op afstand adopteren. Het gaat om dieren die bij Het Huis van de Dieren verblijven maar (nog) niet voldoende hersteld zijn of in staat zijn om geplaatst te worden. Soms zijn de dieren te oud om nog geplaatst te kunnen worden, soms zijn de gedragsproblemen (nog) te groot. Het Huis van de Dieren wil goed voor deze dieren zorgen en heeft daarvoor de hulp van donateurs nodig. Zie de website voor meer informatie: https://hethuisvandedieren.nl/adoptieinformatie/ of klik op de foto
.
.
.
KLIK OP DE FOTO om te doneren DANK U !!!!!
Vorige week hebben we verteld dat de Griekse paarden Melina (14) en Neraida (10) op 24 maart naar Nederland konden komen omdat de inzamelingsactie een succes was geworden. De beraamde noodzakelijke 8000 euro is ingezameld waarvoor onze hartlelijke dank aan alle lieve donateurs. Helaas zijn door de oorlog in het Midden Oosten de brandstofkosten enorm gestegen. Daarom vroegen we vorige week nogmaals om extra steun voor een aanvulling van 500 euro. Dat is nu ook bijna binnen maar we komen nog een paar honderd euro te kort.
Mogen we nog een keertje op uw steun rekenen ????.
.
.
.
.
.
klik op dit logo om de site van NDG te bezoeken
.
Registratie van uw hond is verplicht . Ook willen we nog eens de nieuwe baasjes attent maken op de verplichte registratie van hun nieuwe gezinslid bij een databank die de chipnummers registreert om de eigenaar terug te kunnen vinden mocht ooit een hond zoekraken of onbeheerd aangetroffen worden. Natuurlijk ben je als baasje vrij om een eigen databank te kiezen maar wij maken meestal gebruik van de Nederlandse Databank voor Gezelschapsdieren www.NDG.nl. De eenmalige kosten zijn gering en het geeft zoveel rust als je weet dat politie, dierenartsen, personeel van AMIVEDI en dierenambulances, die databanken altijd raadplegen als er verloren ziel wordt aangetroffen.
.
.
.
.
.
Zondag 22 maart 2026
.
Zoals gebruikelijk is dit weekjournaal gepubliceerd op de zaterdagavond voorafgaande aan de zondag. We hebben dat u net zoveel plezier aan dit weekjournaal zult hebben als wij die het hebben samengesteld.
.
.
.
Gokje wagen en gelijk Dierenmissies steunen?
Graag vragen we de aandacht voor de Vriendenlijn waarmee u prachtige prijzen kunt winnen en tegelijk Dierenmissies kunt steunen. Wist u dat Dierenmissies al bijna 14 jaar partner is van de Vriendenloterij ?
Wellicht wint u een prachtige prijs en vindt u het niet erg als iemand van de Vriendenloterij u een cheque aan komt bieden van 1.000, 10.000, 100.000 of 1 miljoen euro ???
Wilt u meespelen en gelijk ook Dierenmissies steunen? Klik dan op onderstaand logo…..
.Helaas kunnen wij vanwege de Privacy wetgeving niet zien wie er voor ons meespeelt in de VRIENDENLOTERIJ. Daardoor kunnen wij deze donateurs nooit bedanken voor hun bijdrage. Speelt u mee voor Dierenmissies en wilt u ons dit laten weten..?? Stuur dan even een berichtje per mail dierenmissies@gmail.com of een whatsapp naar 0622225271..
.
Leuk filmpje ter vermaak.
.
.
KLIK op het plaatje om het filmpje te zien …
Honden zijn ook visueel ingesteld.
Ze herkennen ‘op zicht’ een potentieel lekker hapje
.
.
.
Berichten van baasjes
.
Vera en Wim zijn de baasjes van Ian en Babs en zij stuurden ons dit berichte met foto van twee grote zonaanbidders
.
Hoi Ton en Annerie,
Hier een foto van Ian en Babs lekker genieten van het eerste voorjaars zonnetje
Groetjes Wim en Vera.
.
.
.
.
.
.
De stille taal van aanraking
Er is een moment dat elke hondenmens herkent: je zit op de bank, verdiept in iets anders, en ineens voel je dat zachte, warme gewicht tegen je been. Geen woorden, geen vragen. Alleen een hond die besluit dat jouw nabijheid precies is wat hij nu nodig heeft.
Honden leven in een wereld waarin aanraking geen luxe is, maar een taal. Een taal die ze al spraken lang voordat wij ze leerden zitten, wachten of komen.
🌿 Aanraking als ankerpunt
Voor veel honden is fysiek contact een manier om de wereld te ordenen. Een poot die even jouw hand aantikt, een snuit die zich in je knie duwt, een rug die zich tegen je aan krult — het zijn allemaal kleine bakens van veiligheid.
In een huis vol geluiden, geuren en menselijke drukte is jouw huid het vaste punt. De plek waar hun zenuwstelsel tot rust komt.
💞 De paradox van nabijheid
Wat mij altijd raakt, is hoe subtiel honden hun grenzen aangeven. Sommige honden duiken zonder aarzelen tegen je aan, alsof ze in je borstkas willen kruipen. Andere kiezen voor “parallel contact”: net niet tegen je aan, maar wel zo dichtbij dat ze je warmte voelen.
En dan zijn er de honden die aanraking spannend vinden. Niet omdat ze niet willen, maar omdat hun geschiedenis hen heeft geleerd dat handen onvoorspelbaar kunnen zijn. Juist bij hen zie je hoe krachtig zachte nabijheid kan zijn. Een hand die niet pakt maar wacht. Een mens die niet dwingt maar uitnodigt.
🌙 De fysiologie van verbondenheid
We weten inmiddels dat aanraking bij honden — net als bij mensen — oxytocine vrijmaakt. Het “verbondenheidshormoon”. Maar wat mij fascineert, is dat dit niet alleen gebeurt wanneer wij hen aaien. Het gebeurt óók wanneer zij óns aanraken.
Een hond die zijn kop op jouw voet legt, reguleert niet alleen zijn eigen stress; hij stemt zich af op jou. Het is een wederkerig systeem, een soort duet van zenuwstelsels dat zich steeds opnieuw op elkaar afstemt.
🐕🦺 De hond die luistert met zijn huid
Misschien is dat wel het mooiste: honden voelen ons. Niet alleen onze handen, maar onze stemming, onze ademhaling, onze spanning. Ze lezen ons niet met hun ogen, maar met hun hele lijf.
En in die aanraking — hoe klein ook — zit een vorm van vertrouwen die je niet kunt afdwingen. Alleen verdienen.
🌸 Tot slot
In een wereld die steeds sneller gaat, blijft de hond een van de weinige wezens die ons uitnodigt om te vertragen. Om te zitten. Om te voelen.
Misschien is dat waarom een hond die zich tegen je aan vlijt zo’n diepe rust geeft. Omdat hij je eraan herinnert dat nabijheid geen ruis is, maar een basisbehoefte. Voor hem. En, als we eerlijk zijn, ook voor ons.
.
Wist u overigens dat we al ruim 8,3 miljoen bezoekers op de site van Dierenmissies hebben mogen verwelkomen?
.
.
MMMM…. even nadenken …
.
Afsluitend hier de (on)zin van de week:
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Vakantieopvang wordt beperkt.
Jarenlang hebben we hondjes opvang geboden die een korte tijd even niet bij de baasjes konden zijn. Meestal betrof dat een vakantieopvang. Vanwege een verhuizing die helaas plaats moet vinden, onze fysieke gesteldheid en het werk van Ton kunnen we niet langer voor opvang zorgdragen.
.
.
Er zijn nog geen reacties op dit artikel. U kunt als eerste reageren!