Beste lezers,
– Schrijnend: recordaantal meldingen over dierenmishandeling
– Politie: Dieren in vieze, donkere loods: honden, konijnen en kraai in beslag genomen
– Aangifte tegen Dierenbescherming om euthanasiebeleid katten
– Berichtjes van “Hethuisvandedieren” : Nieuwe bewoner paard Toos, genieten van de zon en het vinden van ganzen eieren
– Registratie van uw hond is verplicht
– Leuk filmpje ter vermaak.
1. samen muziek maken
– Berichten van baasjes: Ace & poes
– De 4-kanten column van Ton: Wat wordt het leven van een hond mooi als het lentezonnetje te voorschijn komt.
– (On)zin van de week:
.
GEZOCHT: ADVERTEERDERS IN HET WEEKJOURNAAL MEER WETEN KLIK HIER
.
.
.
.
Maandag 2 maart 2026
.
.
Jonge kinderen niet meer welkom in Leids kattencafé na incidenten
.
Een kattencafé in Leiden heeft een minimumleeftijd van 12 jaar ingevoerd. De eigenaresse zag zich genoodzaakt deze maatregel te nemen, omdat veel ouders met jonge kinderen zich niet aan de huisregels hielden. Dat vertelt zij aan Omroep West. De beslissing is vooral genomen met het oog op het welzijn van de dieren.
.
.
.
Bron: Sophie Kattencafe.
Deze melding krijg je nu op de website van kattencafé Sophie te zien:
Bron: Sophie Kattencafe.
.
Stress
Volgens de eigenaresse werden katten regelmatig opgepakt terwijl ze sliepen of niet met rust gelaten als ze niet wilden spelen. Dat zorgde voor stress bij de dieren. Sommige katten gingen daardoor uithalen, terwijl andere juist probeerden te vluchten.
“Als werknemer kun je niet continu alles in de gaten houden”, zegt de eigenaresse. “We hebben vaak meegemaakt dat ouders er lak aan hebben en ons uitlachen. We waarschuwen, maar er wordt geen gehoor aan gegeven.” De nieuwe leeftijdsgrens is vrijdag ingegaan.
.
.
.
.
Dinsdag 3 maart 2026
.
Schrijnend: recordaantal meldingen over dierenmishandeling
Centralisten merken dat de problematiek vaak breder is dan alleen dierenleed, schrijft RTL Nieuws. “Achter een zaak over een dier, zien we vaker andere, beestachtige dingen,” zegt een medewerker van het meldpunt.
.
Twee kogels in kopje van kat Bambi, eigenaar spoorloos
Vorige week werd kat Bambi beschoten, de dierenpolitie opende daarom ook een onderzoek:
Maandagochtend rond 11.00 uur rinkelt de telefoon onafgebroken bij 144 ‘Red een Dier’. Centralist Judith de Lange krijgt een melding binnen over ernstige mishandeling van honden. Volgens de melder worden de dieren al lange tijd niet goed verzorgd.
“De honden krijgen al tijden niet de verzorging die ze nodig hebben,” vertelt De Lange tegen de nieuwssite. Daarbij blijkt het probleem vaak complexer. “Het is typisch een geval van multi problematiek. Naast verwaarlozing van de honden spelen er meer problemen bij de eigenaar of binnen het gezin.”
Volgens het meldpunt vraagt dit soort situaties om nauwe samenwerking tussen verschillende instanties, omdat dierenmishandeling geregeld samenhangt met andere vormen van geweld of criminaliteit.
.
.
Woensdag 4 maart 2026
.
Dieren in vieze, donkere loods: honden, konijnen en kraai in beslag genomen
Het ACT! Interventieteam voerde dinsdag 24 februari 2026 een controle uit op de locatie in de gemeente Peel en Maas. In een deel van de loods zaten dieren opgesloten in kleine verblijven. De ruimte was vies, donker en slecht geventileerd.
In overleg met de officier van justitie zijn 9 honden, 14 konijnen en 1 kraai in beslag genomen. Dat is gebeurd door de Landelijke Inspectiedienst Dierenwelzijn (LID). De eigenaar krijgt proces-verbaal voor een strafrechtelijk onderzoek.
Ook schapen en geiten slecht verzorgd
Op het terrein rond de loods troffen inspecteurs nog meer dieren aan, onder meer schapen, geiten en vogels. Hun huisvesting en gezondheid lieten volgens de toezichthouders te wensen over. De houder moet binnen een bepaalde periode verbeteringen doorvoeren om de hygiëne en verzorging op orde te brengen.
Bij de controle werkten het ACT! Interventieteam, de LID en de politie samen. Het interventieteam is een samenwerkingsverband van 31 Limburgse gemeenten en controleert op onder meer illegale bewoning, drugscriminaliteit en dierenwelzijn.
.
.
.
.
.Wilt u meer weten hoe u melding kunt doen over dierenmishandeling of nalatigheid ???
Klik op het logo
.
.
.
Donderdag 5 maart 2026
.
.
Minder slachterijen geen reden tot juichen voor dieren
.
Minder slachterijen betekent langer durende transporten tot hun laatste bestemming | Foto: ©House of Animals
Wanneer kleine, regionale slachterijen sluiten, gaan dieren vaker op transport naar de grote industriële slachterijen, tientallen of honderden kilometers verderop en zelfs naar landen als Polen, Duitsland, Spanje of Kroatië. Dat betekent langere transporttijden, meer stress, grotere kans op verwondingen en uitputting. Juist in de laatste uren van hun leven neemt de belasting toe. Minder locaties betekent in dit systeem niet minder dierenleed, maar een verplaatsing en verergering ervan..
.
Minder slachterijen
De sluiting van regionale slachterijen komt niet uit de lucht vallen. Sinds 2021 staan slachthuizen onder permanente controle van de NVWA, de officiële toezichthouder. Tegelijkertijd zijn de bijbehorende keuringskosten aanzienlijk gestegen. Grote industriële slachterijen kunnen deze kosten spreiden over tienduizenden dieren per dag; kleinere bedrijven hebben die mogelijkheid niet. Dat verschil in schaal werkt in het voordeel van de grote spelers.
Waar een megaslachterij dagelijks tienduizenden dieren verwerkt, haalt een regionale slachterij dat aantal niet eens in een jaar. Wanneer vaste kosten stijgen, lopen de kosten per dier snel op. In meerdere regio’s heeft dat geleid tot een stille kaalslag: waar West-Brabant decennia geleden nog meerdere slachterijen kende, is er inmiddels nog slechts één over.
.
Dieren uit beeld
Beleid dat bedoeld is om toezicht te waarborgen, versterkt zo onbedoeld de schaalvergroting in de sector. Efficiëntie en doorloopsnelheid krijgen nog meer gewicht, terwijl het individuele dier verder uit beeld raakt. In grote industriële complexen wordt gewerkt met aantallen per uur, een systeem waarin elke vertraging geld kost en druk op snelheid structureel is. Juist in zo’n omgeving is effectief toezicht cruciaal. En precies daar wringt het opnieuw.
Handhaving dierenwelzijn schiet tekort
De NVWA heeft de afgelopen jaren herhaaldelijk laten zien dat handhaving tekortschiet. Rapporten over overtredingen, structurele misstanden en onvoldoende ingrijpen zijn geen incidenten, maar terugkerende signalen. Onder het toeziend oog van inspecteurs gaan nog steeds zaken mis: dieren die onjuist of helemaal niet worden verdoofd, te ruw worden behandeld of onnodig lijden in de wachtruimtes. Wanneer toezicht al niet voldoet, betekent verdere centralisatie geen verbetering, maar een concentratie van risico’s op grotere schaal.
.
Geen reden tot juichen
Dat maakt de situatie des te schrijnender. Het sluiten van regionale slachterijen kan in eerste instantie lijken op een stap richting minder vleesproductie. Maar zolang de productievolumes gelijk blijven, dieren verder moeten reizen én misstanden binnen slachterijen blijven voortbestaan, verandert er fundamenteel weinig aan hun lot. De prijs wordt betaald door de dieren zelf.
Dierenwelzijn laat zich niet afmeten aan het aantal slachthuizen. Het gaat niet alleen om hoeveel slachterijen er zijn, maar om hoe dieren worden vervoerd, hoe zij worden behandeld en hoe effectief toezicht werkelijk is. Minder slachterijen klinkt hoopgevend. Voor het dier is het, hoe wrang ook, dat niet.
Bronnen:
- BN DeStem
- Eyes on Animals
- Lees ook op AnimalsToday:
.
.
.
Vrijdag 6 maart 2026
.
.
Aangifte tegen Dierenbescherming om euthanasiebeleid katten
.
Zaterdag 7 maart 2026
.
Berichtjes van “Hethuisvandedieren”
|
Ook deze keer hebben we weer wat nieuws te melden over het fantastische werk van Esmée in ‘Hethuisvandedieren’ waar honden een tweede kans krijgen na professionele training wanneer ze wat ongepast gedrag vertoonden al dan niet door een ongelukkige opvoeding. Dat we een zwak hebben voor Esmée van ‘het huis van de dieren’ komt omdat we met eigen ogen hebben gezien hoe zij jaren geleden Cross een prachtig nieuw leven kon bieden. Dus hebben we aangeboden om haar een platform te bieden waarop zij nieuwtjes kwijt kan. Ook laat zij zien dat er bij haar hondjes en andere dieren zijn die bij haar de rest van hun leven mogen slijten.
.
Deze keer krijgen we een kijkje in de belevenissen van deze week.
.
Gisteren is Toos gebracht, ze is een Haflinger merrie van 31 jaar oud. Ze is van een fout transport gehaald en in beslag genomen. Nu is ze bij het huis van de dieren en we hopen hard dat ze het nog eventjes leuk mag hebben in haar leven. We kunnen alleen maar gissen naar haar levensloop, wat er allemaal met haar gebeurd is. geen chipnummer, geen paspoort…Ze is broodmager en heeft de liefste ogen van de wereld. Wat bezielt mensen toch om zo slecht voor de dieren te zorgen en ze af te danken als oud vuil!
.
.
.
.
.
We genieten met z’n allen van het mooie weer;
.
.
.
.
.
.
..
.
En Maia heeft ganzen eieren in het bos gevonden …ze waren al koud en zichtbaar verlaten … ze mocht haar ei meenemen …
.
.
.
.
.
Jack de Husky is dol op water …bij gebrek aan plassen krijgt hij een badje …
.
.
.
klik op dit logo om de site van NDG te bezoeken
.
Registratie van uw hond is verplicht . Ook willen we nog eens de nieuwe baasjes attent maken op de verplichte registratie van hun nieuwe gezinslid bij een databank die de chipnummers registreert om de eigenaar terug te kunnen vinden mocht ooit een hond zoekraken of onbeheerd aangetroffen worden. Natuurlijk ben je als baasje vrij om een eigen databank te kiezen maar wij maken meestal gebruik van de Nederlandse Databank voor Gezelschapsdieren www.NDG.nl. De eenmalige kosten zijn gering en het geeft zoveel rust als je weet dat politie, dierenartsen, personeel van AMIVEDI en dierenambulances, die databanken altijd raadplegen als er verloren ziel wordt aangetroffen.
.
.
.
.
.
Zondag 8 maart 2026
.
Zoals gebruikelijk is dit weekjournaal gepubliceerd op de zaterdagavond voorafgaande aan de zondag. We hebben dat u net zoveel plezier aan dit weekjournaal zult hebben als wij die het hebben samengesteld.
.
.
.
Gokje wagen en gelijk Dierenmissies steunen?
Graag vragen we de aandacht voor de Vriendenlijn waarmee u prachtige prijzen kunt winnen en tegelijk Dierenmissies kunt steunen. Wist u dat Dierenmissies al bijna 14 jaar partner is van de Vriendenloterij ?
Wellicht wint u een prachtige prijs en vindt u het niet erg als iemand van de Vriendenloterij u een cheque aan komt bieden van 1.000, 10.000, 100.000 of 1 miljoen euro ???
Wilt u meespelen en gelijk ook Dierenmissies steunen? Klik dan op onderstaand logo…..
.Helaas kunnen wij vanwege de Privacy wetgeving niet zien wie er voor ons meespeelt in de VRIENDENLOTERIJ. Daardoor kunnen wij deze donateurs nooit bedanken voor hun bijdrage. Speelt u mee voor Dierenmissies en wilt u ons dit laten weten..?? Stuur dan even een berichtje per mail dierenmissies@gmail.com of een whatsapp naar 0622225271..
.
.
Berichten van baasjes
.
Jos, baasje van Ace en poes, stuurde foto’s van Ace en poes genietend van het lentezonnetje … maar ook van Ace die net naar de trimmer is geweest.
Ace geniet in de lentezon (net voor het bezoek aan de trimmer)
Poes ook genietend in de lentezon (hoeft niet naar de trimmer !!)
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Ace net terug van de trimmer
Ace blij dat hij weer thuis is
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Leuk filmpje ter vermaak.
.
.
KLIK op het plaatje om het filmpje te zien …
.
Samen muziek maken
.
.
.
.
.
.
Wat wordt het leven van een hond mooi als het lentezonnetje te voorschijn komt.
De lentezon is voor een hond geen seizoen, maar een gebeurtenis. Een verschijning. Een warm, goudgeel wonder dat zomaar uit de lucht valt en het leven plotseling eenvoudiger maakt. Terwijl wij mensen nog twijfelen of het écht al lente is—jas aan, jas uit, toch maar weer aan—heeft een hond allang besloten: dit is het moment. Dit is geluk.
🌿 De eerste straal: een uitnodiging
Het begint vaak met iets kleins. Een streep licht op de vloer. Een plek waar de kou van de winter nog niet helemaal is weggetrokken, maar waar de zon alvast een voorschot neemt op betere tijden. Een hond ziet dat niet als lichtval, maar als een uitnodiging. Een zachte roep: kom hier, voel dit, leef nu.
En dus schuift hij naar voren, eerst voorzichtig, alsof hij de zon niet wil laten schrikken. Dan zakt hij neer, met een diepe zucht die klinkt als het loslaten van drie maanden winter. Zijn lijf ontspant op een manier die wij alleen bereiken na een massage van 90 minuten en een weekend zonder verplichtingen.
🌞 Warmte die door de vacht reist
Voor een hond is warmte geen abstract begrip. Het is tastbaar. Het kruipt door de vacht, nestelt zich tussen de schouderbladen, glijdt langs de flanken. Je ziet het gebeuren: de ogen half dicht, de ademhaling die vertraagt, de spieren die smelten. De zon is geen weerfenomeen, maar een masseur, een therapeut, een oude vriend die eindelijk weer eens langskomt.
Sommige honden draaien zich om de paar minuten om, alsof ze zichzelf gelijkmatig willen garen. Andere blijven roerloos liggen, volledig overgegeven aan het moment. En dan heb je de honden die met hun neus in de lucht gaan liggen, alsof ze de lente willen inademen tot in hun botten.
🐾 De wereld ruikt anders
Zodra de hond opstaat—want zelfs in de lentezon moet er geleefd worden—gebeurt er iets magisch. De lucht ruikt anders. Niet alleen voor ons, maar vooral voor hem. De aarde warmt op, het gras ademt uit, insecten worden wakker, vogels laten kruimels van hun plannen vallen. Voor een hond is dit geen wandeling, maar een symfonie van geuren.
Hij snuffelt aan alles. Aan grassprieten die gisteren nog dood leken. Aan modder die nu een nieuw verhaal vertelt. Aan de lucht, die plotseling beloftes bevat. De lentezon opent een wereld die maandenlang gesloten was.
🌼 De hond en het moment
Misschien is dat wel het mooiste: een hond denkt niet vooruit. Hij vraagt zich niet af of het morgen weer regent, of de temperatuur nog gaat dalen, of dit misschien een misleidende februarizon is. Hij leeft in het enige moment dat telt: het warme, lichte, zachte nu.
En in dat nu is de lentezon geen seizoen, maar een staat van zijn. Een hond is lente zodra hij de zon voelt. Hij wordt lichter, vrolijker, losser. Zijn staart krijgt een andere zwaai, zijn pas een andere veer. Alsof hij zichzelf opnieuw uitvindt, elk jaar weer.
🌱 Wat wij daarvan kunnen leren
Wij mensen zijn vaak druk met plannen, regelen, vooruitkijken. Maar misschien zouden we, net als onze honden, af en toe moeten gaan liggen in dat ene streepje zon. Even niets. Even voelen hoe de warmte door ons heen trekt. Even ademhalen alsof de wereld opnieuw begint.
Een hond leert ons dat lente niet iets is wat je afwacht, maar iets wat je toelaat. Dat geluk soms zo simpel is als een warme vloer, een zachte bries en het besef dat je precies op de juiste plek ligt.
.
.
Wist u overigens dat we al ruim 8,3 miljoen bezoekers op de site van Dierenmissies hebben mogen verwelkomen?
.
.
MMMM…. even nadenken …
.
Afsluitend hier de (on)zin van de week:
.
.
.
.
.
Geduld is een ‘schone’ zaak …
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
zo herkenbaar …
.
.
.
.
.
.
.
Vakantieopvang wordt beperkt.
Jarenlang hebben we hondjes opvang geboden die een korte tijd even niet bij de baasjes konden zijn. Meestal betrof dat een vakantieopvang. Vanwege een verhuizing die helaas plaats moet vinden, onze fysieke gesteldheid en het werk van Ton kunnen we niet langer voor opvang zorgdragen.
.
.
Er zijn nog geen reacties op dit artikel. U kunt als eerste reageren!