Beste lezers,
– Ontroerende actie voor hulphond Entli
– Politie: 80 uur taakstraf voor Limburgse boer die stier en hond verwaarloosde
– Botas naar de dierenarts
– Politie: Banjer stierf door voortdurende misstanden in ‘dierenhotel’ Darp
– Op vakantie naar Griekenland? Vermijd deze attracties
– Berichtjes van “Hethuisvandedieren” : Blog Autonomie
– Kennismaken met Kyra
– Registratie van uw hond is verplicht
– Leuk filmpje ter vermaak.
1. Waterpret op commando …. moet je even leren …
– De 4-kanten column van Ton: Hoe een hond een bosbrand kan voorkomen.
– (On)zin van de week: als een dergelijke gemoedelijkheid onder elkaar toch eens waar kon zijn ….
.
Maandag 3 augustus 2026
.
.
Ontroerende actie voor hulphond Entli: zelfs uit Argentinië komen varkentjes
Hulphond Entli uit Groningen is verzot op haar knuffelvarkentjes van de IKEA. Ze kan niet zonder haar roze vriendjes. Helaas, zijn ze na intensief gebruik aan vervanging toe. Maar tot verdriet van haar en haar baasje Bente Wepster zijn ze uit het assortiment gehaald.
Voor nu heeft Entli nog zo’n zes knuffelvarkentjes: “Ze heeft onder andere eentje op het werk en eentje thuis. Ze kan niet zonder ze. Ze slaapt niet zonder een varkentje. Ze is er ook trots op. Ze moet het ook altijd aan het bezoek en aan de mensen in het ziekenhuis laten zien. Maar nu zijn ze echt aan vervanging toe. Ze zijn vermagerd en vies.”
.
.
.
.
Dinsdag 4 augustus 2026
.
Het reclasseringsrapport vermeldt dat Tonny R. een boer zou zijn die naar eer en geweten zijn vak uitoefent. Hij en zou zelfs passie hebben voor zijn dieren. Hoe dit te rijmen is met het onthouden van zorg is Karen Soeters van House of Animals een heel groot raadsel:
“Tachtig uur werkstraf voor een boer die al zo vaak dieren aan hun lot overliet, ze geen zorg gaf en gewoon gewond liet rondlopen of liggen is echt een lachertje. Ik schaam diep voor de rechtspraak in Nederland als gaat het om het bestraffen van dierenleed.”
80 uur voor herhaalde verwaarlozing
In 2023 ontving House of Animals foto’s van verwaarloosde runderen in Eijsden bij veehouder Tonny R.. Daarvoor was hij ook al eens in opspraak geweest. Een ernstig gewonde stier stond toen wekenlang in een weiland zonder de nodige zorg en moest geëuthanaseerd worden.
.
De runderen op de beelden van 2023 hadden mogelijk een pijnlijke en besmettelijke vorm van schurft. House of Animals deed aangifte wegens verwaarlozing en het onthouden van zorg van de runderen.
.
.Verstrikt in prikkeldraad
In juni van dit jaar gaat het opnieuw mis bij de inmiddels beruchte veehouder in Eijsden. House of Animals ontving een melding dat er een gewonde stier in het weiland lag. Het arme dier was verstrikt geraakt in prikkeldraad en zat muurvast. Pas na ingrijpen van buitenaf kreeg het dier de benodigde zorg. Karen Soeters:
“Als een reclasseringsambtenaar gelooft dat Tonny R. hart heeft voor zijn dieren, dan wil ik die persoon graag vragen waar zijn of haar verstand zit.”
.
.
Onderstaande beelden van de gewonde stier in juni werden gemaakt voor House of Animals:
(Nog) geen houdverbod voor Tonny R.
Volgens de rechter heeft R. de signalen van dierenleed te lang genegeerd. Dit is vreemd te noemen voor iemand die hart zou hebben voor zijn dieren. En behalve de gewonde stier die geen zorg kreeg, vond de rechter dat Tonny R. ook een hond heeft verwaarloosd. Maar ook dat kon blijkbaar afgedekt worden met een taakstraf van slechts 80 uur. Karen Soeters:
“Deze man moet direct een houdverbod krijgen en nooit meer dieren hebben! Die straf kan tegenwoordig als zelfstandige maatregel opgelegd worden en dat was hier helemaal op zijn plaats geweest.”
.
Klap in het gezicht
De advocaat van R. en de politierechter vonden het geloofwaardig dat Tonny R. is opgegroeid in een ‘andere tijd’, toen er nog ‘anders naar dieren werd gekeken’. Karen Soeters:
“De 80 uur taakstraf is daarmee kennelijk ook uit een andere tijd, want de wet staat veel strengere straffen toe. Deze uitspraak is een klap in het gezicht van alle betrokken dieren én mensen. House of Animals blijft deze boer nauwlettend volgen en we roepen iedereen in Eijsden op om een oogje in het zeil te houden. House of Animals geeft nooit op in de strijd tegen dierenleed.”
Bron:
- De Limburger
- Lees ook op AnimalsToday:
.
.
.
.
Woensdag 5 augustus 2026
.
.
Botas naar de dierenarts voor onderhoudsbeurt
.
Vorige maand waren we bij de dierenkliniek met Botas voor een afspraak te maken om zijn tandjes te laten reinigen en nagels te laten knippen. Vandaag was de grote dag maar het was best wel spannend want Botas heeft een hartruisje en dan is het onder narcose brengen altijd een extra risicovolle onderneming. Vandaar dat we bij uitzondering uit moesten wijken naar een andere dierenarts waar meer mogelijkheden aanwezig waren om de vitale functies in de gaten te kunnen houden tijdens een narcose.
De afspraak was om 09.00 uur waar hij nuchter moest verschijnen. Een eerste prikje om wat te versuffen in zijn bil was gevoelig en toen werd hij al gauw slaperig. Een tweede prikje onderhuids bracht hem in dromenland. En toen was het afwachten…. Dit was de eerste behandeling van een van onze hondjes waar ik niet zelf bij was. Dit voelde niet goed en dit zal ook nooit meer gebeuren. Je kunt je dan ook voorstellen dat, toen we het verlossend telefoontje kregen dat we Botas om 10.30 uur konden ophalen, erg opgelucht waren. Zijn gebitje was schoongemaakt en hij heeft slechts één tandje verloren wat bijzonder was bij een eerste gebitssanering bij een hondje van 16 jaar. Met geknipte nageltjes en overtollig haar tussen de teentjes weggeknipt, konden we hem weer ophalen. Licht versuft lag hij de ren en begon hij te piepen toen hij ons zag. Toen als de wiedeweerga naar huis.
Daar in zijn eigen mandje voelde hij zich weer een stuk zekerder. Nog een kwartiertje later strompelde hij naar de waterbak waar hij al liggend voorzichtige wat slokjes nam. We kunnen stellen dat zijn bezoek naar de dierenarts geslaagd was en we hopen dat dit het laatste bezoek voor hem is want zo stoer hij kan zijn… zo zielig hoopje is hij nu nog tot hij weer helemaal de oude is.
Inmiddels heeft hij weer babbeltjes voor tien en heeft al weer een eekhoorn de tuin uit en een poes een boom in geblaft.
.
.
.
Donderdag 6 augustus 2026
.
.
Banjer stierf door voortdurende misstanden in ‘dierenhotel’ Darp
Banjer | Foto: ©House of Animals
Opnieuw is een hond overleden na een verblijf in het omstreden dierenpension D’ Aanloop in het Drentse Darp. Dierenwelzijnsorganisatie House of Animals heeft een spoedhandhavingsverzoek ingediend bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) en doet opnieuw aangifte tegen het pension.
Aanleiding van het spoedhandhavingsverzoek is de dood van Banjer. Het baasje bracht zijn drie honden deze maand naar het pension omdat hij met zijn gezin op vakantie ging. Toen hij de honden weer kwam ophalen, rende Sharon B., eigenaresse van dierenpension D’ Aanloop, naar hem toe met Banjer zwaargewond in haar armen.
Ondenkbaar excuus
Sharon B. suggereerde dat de hond zojuist was aangevallen door de collie van het gezin. Ondenkbaar, vindt de geëmotioneerde eigenaar:
“Dat kon ik gewoon niet geloven. Sandy is een ontzettend lieve hond, onze kinderen kunnen alles met haar doen en ze leefde al dertien jaar samen met Banjer.”
.
Onderste steen boven
Banjer was bij aankomst bij de plaatselijke dierenarts zo ernstig gewond dat hij beter kon worden ingeslapen. De eigenaar wil dat de zaak heel grondig wordt onderzocht:
“Ik wil de onderste steen boven krijgen en weten wat er is gebeurd met Banjer in het dierenpension.”
.
Veterinair forensisch arts over Banjer
Volgens de plaatselijke dierenarts waren de verwondingen van Banjer ouder dan 48 uur en de wonden al aan het afsterven. Na de euthanasie onderzocht veterinair forensisch arts Monique Verkerk op verzoek van House of Animals het hondje. Volgens haar passen de aangetroffen bijtwonden niet bij de collie van het gezin:
“De verwondingen komen overeen met bijtwonden van een vechthond, die van plan is om te doden. Wat me ook meteen opviel was het ontbreken van bloed. Ik heb eerder honden met bijtwonden gezien, maar in 30 jaar tijd nog nooit een waarbij er zo weinig bloed te zien was.”
.
Hoeveel slachtoffers nog in Darp?
House of Animals bracht eind 2024 al een dossier naar buiten met verklaringen van 24 gedupeerde hondeneigenaren en tien oud-medewerkers. Zij meldden mishandeling van honden, ernstige verwaarlozing, overbezetting en gevaarlijke huisvesting. Ondanks aangiftes bleef het pension open. Karen Soeters van House of Animals:
“Wat moet er nog meer gebeuren voordat dit pension sluit? Hoeveel huisdieren moeten er nog sterven?”
House of Animals heeft eigenaresse Sharon B. van pension om een reactie gevraagd. Zij zegt dat ze Banjer enkele uren voordat zij hem zwaargewond aantrof nog heeft uitgelaten. Die verklaring lijkt niet te rijmen met de bevindingen van de behandeld dierenarts en het veterinair forensisch onderzoek. Hieruit blijkt dat de verwondingen minimaal 48 uur oud waren.
Strafrechtelijke vervolging
Met de bevindingen uit het veterinair forensisch onderzoek en de verklaring van de behandelend dierenarts acht Karen Soeters van House of Animals een strafrechtelijke vervolging van de eigenaresse van het pension onvermijdelijk. Ook de eigenaar van Banjer heeft aangekondigd aangifte te gaan doen. Op dit moment bevinden er zich nog altijd honden en katten van eigenaren die op vakantie zijn in het pension.
In 2024 maakte House of Animals een reportage over dierenpension D’Aanloop. Bekijk de video op YouTube (i.v.m. leeftijdsrestrictie), of hieronder:
.
Zie ook op AnimalsToday:
- Alles over het dierenpension in Darp:
.
©AnimalsToday.nl | House of Animals
.
Update redactie:
Journalisten van de radio, die om een reactie vroegen van het dierenhotel in Darp, zijn mishandeld en met de dood bedreigd. Hiervan is inmiddels aangifte gedaan.
.
.
.
Vrijdag 7 augustus 2026
.
.
Griekenland heeft de laatste jaren de dierenwelzijnswetgeving fors aangescherpt. Begin juni 2026 kreeg een man in Thessaloniki nog een boete van €270.000 voor het achterlaten van negen kittens, €30.000 per dier.
Attracties met dierenleed
Zulke torenhoge boetes voor individuen laten zien hoe streng de wet op papier is. Maar diezelfde overheid kijkt weg bij het grote structurele dierenleed. Naar schatting 3 tot 4 miljoen honden en katten leven op straat, georganiseerd toezicht op hun welzijn ontbreekt vrijwel volledig, en attracties waarbij dieren op grote schaal worden uitgebuit, worden door grote touroperators zoals Transavia gewoon gepromoot, zonder dat zij reageren op klachten hierover van ons. De wet is streng, maar het systeem erachter is een chaos.
1. Ezelritten op Santorini
De meest beruchte. Vanuit de oude haven rijden toeristen op ezels en muildieren de 588 treden steile Karavolades-trap omhoog naar het dorp van Fira. De dieren doen dit dag-in-dag-uit onder de brandende zon, vele (zelfde) rondes per dag, met toeristen die soms ver boven het maximaal toegestane gewicht van 100 kilo hebben. Naast problemen aan hun rug of benen door deze zware last, lopen ze vaak snijwonden op door slecht passend tuig.
Al jaren voeren organisaties als The Donkey Sanctuary, PETA en Animal Action Greece campagne om deze praktijk te stoppen. Er gelden inmiddels regels, zoals een gewichtslimiet en, sinds 2025, extra schaduw en water bij de haven. Toch blijkt uit recent ooggetuigenonderzoek van PETA dat de ezels dagelijks alsnog urenlang zonder water in de brandende zon moeten werken. De regels bestaan dus, maar de handhaving hapert.
Irini Molfessi van de Hellenic Animal Welfare Federation:
“Verboden zoals dat op overgewicht van toeristen op Santorini, of het verbod op het gebruik van paard en wagen bij extreme hitte, zijn in feite rookgordijnen. Ze verhullen het feit dat Griekenland nooit een echt wettelijk kader heeft gecreëerd om het gebruik van werkende ezels en paarden te reguleren. Aan de ene kant zien we dat lokale politie en havenautoriteiten niet bereid zijn om zelfs de meest basale beschermende maatregelen te handhaven, uit angst om in botsing te komen met lokale ondernemers. Aan de andere kant weigert de centrale overheid stelselmatig om een landelijke wet voor werkdieren aan te nemen.”
2. Zwemmende varkens op Atokos
Het eilandje Atokos, bij Ithaka, trok lange tijd vooral rustzoekende zeilers aan. Sinds een paar jaar zijn er wilde hybride varkens uitgezet die zo gewend zijn geraakt aan toeristen dat ze naar hen toe zwemmen voor voedsel. De baai is daardoor uitgegroeid tot een virale socialmediabestemming, met honderden bezoekers tegelijk tot gevolg.
Adequaat toezicht ontbreekt. In 2025 stelde de havenautoriteit van Ithaka nog een jaarlijks verbod in rond Atokos, maar de burgemeester vocht dit aan en kreeg zijn zin: een verbod geldt nu alleen nog voor het aanmeren van dagexcursieboten. Recente dronebeelden tonen aan dat deze boten alsnog ongehinderd op het strand aanmeren. Irini Molfessi:
“De situatie op Atokos is onacceptabel: het is een schaamteloze vertoning van minachting voor dieren, milieu en wet. De varkens worden met voedsel gelokt, ze springen op de boten, zwemmen achter mensen aan en eten letterlijk alle afval dat wordt aangeboden, van chips tot plasticfolie of aluminiumfolie. Ze wedijveren met elkaar en vertonen steeds opdringeriger, soms agressief gedrag, vooral wanneer mensen zich bemoeien met pasgeboren biggetjes door ze bijvoorbeeld in de lucht te tillen. Ze leven in een constante staat van competitie en stress, ze hebben gezondheidsproblemen door het afval dat ze binnenkrijgen en een voortdurende verstoring van hun natuurlijke gedrag. Toeristen zien het contact met wilde dieren als leuk en avontuurlijk, maar deze interactie brengt risico’s met zich mee voor iedereen: verwondingen, beten, infecties, plus risico op ziekteoverdracht van dier op mens, van mens op dier en van dier op dier, dus ook op andere diersoorten. Tot slot is er het risico dat deze varkenspopulatie een ziektereservoir wordt, en ook de kans dat deze varkens worden gebruikt in de illegale vleeshandel.
Het gebied is een beschermde habitat van zeer hoge waarde. Autoriteiten hebben de plicht om direct in te grijpen, zowel voor de bescherming van het mariene milieu als voor het welzijn van de varkens. Ofwel zijn deze varkens een wilde soort die niet in contact met mensen zou moeten komen, ofwel zijn het huisdieren die passend voer, huisvesting en diergeneeskundige zorg zouden moeten krijgen.”
3. Paard en wagenritten op Hydra en Rhodos
Op Hydra zijn geen auto’s toegestaan, waardoor paarden en ezels het enige transportmiddel zijn voor bewoners én toeristen. Wat romantisch klinkt, heeft een keerzijde: de dieren werken lange dagen op ongeplaveide en soms gladde wegen, in volle zomerhitte, zonder voldoende rustpauzes.
Op Rhodos en Corfu rijden vele koetsen met toeristen door de drukke straten. In de zomermaanden lopen de temperaturen op tot ver boven de 35 graden. Dieren kunnen hun lichaamstemperatuur niet reguleren zoals mensen dat kunnen. Uitputting, kreupelheid en hittestress zijn bekende gevolgen. Irini Molfessi:
“Het beeld van paarden die op straat in elkaar zakken en sterven aan hitteberoerte is in Griekenland helaas niet ongewoon. We hebben nooit een veroordeling gezien voor dierenmishandeling in gevallen waarin een werkend paard of ezel is overleden. Zoals hierboven al genoemd met de ezels op Santorini, zijn lokale autoriteiten niet bereid om in botsing te komen met lokale ondernemers, laat staan hen te vervolgen. Dus moeten burgers zelf ingrijpen. Twee jaar geleden, op het eiland Spetses, dat veel paard en wagenritten kent, zakte een paard in elkaar door de extreme hitte. Dit paard werd gered doordat toeristen meteen ingrepen: ze dekten het dier af met natte handdoeken en belden de nieuwe dierenarts op het eiland. Het uitgedroogde dier kreeg een infuus. De koetsier wilde het paard overigens weer aan het werk zetten. Uiteindelijk stemde hij ermee in het paard de rest van de dag te laten rusten, nadat hij daarvoor betaald kreeg. Wat ik hiermee wil zeggen: het paard zou zonder twijfel zijn gestorven zonder het ingrijpen van omstanders en de dierenarts, en zonder hun aandringen dat het dier moest rusten. Geen enkele autoriteit heeft ooit ingegrepen. Burgers hebben kracht en moeten leren die te tonen.”
4. Zeeschildpadden op Zakynthos
Zakynthos herbergt een van de belangrijkste neststranden van de beschermde Caretta caretta zeeschildpad in de Middellandse Zee. Tegelijk is het eiland een van de drukste toeristische bestemmingen van Griekenland. Bootexcursies varen tot vlakbij of boven de dieren en toeristen zwemmen tussen de schildpadden in de baai. ‘s Avonds verstoren kunstlicht en muziek het oriëntatiegedrag van pasgeboren schildpadden, die richting het licht kruipen in plaats van richting zee.
Het Griekse ministerie heeft beschermde zones ingesteld en een verbod op nachtelijk strandbezoek bij bepaalde nesten, gehandhaafd door beschermingsorganisatie Archelon. Maar in het hoogseizoen zijn die zones nauwelijks gehandhaafd, en het aantal nesten in de baai van Laganas loopt de laatste jaren gestaag terug. Irini Molfessi:
“Helaas heeft de huidige Griekse regering gekozen voor wat je alleen kunt omschrijven als ‘bouwen en toerisme ontwikkelen tegen elke prijs’: gigantische kustbouwprojecten om massatoerisme te faciliteren, plus vervuilende activiteiten en industrieën in het hart van Griekenlands kwetsbaarste habitats. Geen van onze beschermde soorten, of het nu Caretta caretta zeeschildpadden zijn, dolfijnen of monniksrobben, om alleen mariene soorten te noemen, kan als veilig worden beschouwd. We zien een angstwekkende afname van hun bescherming in naam van economische ontwikkeling, met zogeheten Strategische Ontwikkelingsplannen die voorrang krijgen boven bestaande bescherming van wilde dieren en habitats. Dus de populaties staan onder druk, ondanks al het werk dat door ngo’s is verzet.”
5. Boottochten met “dolfijnengarantie”
Op boekingsplatforms worden Griekse excursies aangeboden waarbij contact met dolfijnen centraal staat. Zo biedt Amvrakikos Cruises vanuit Preveza een dagelijkse tour in de Amvrakikos Golf met als highlight “dolfijnengarantie” en “spelen en foto’s nemen met dolfijnen”.
Dolfijnen zijn beschermd onder de EU habitatrichtlijn, die verstoring van de dieren verbiedt. Om de beloofde zichtgarantie waar te maken, moeten boten de dieren echter juist actief opzoeken en er zo dicht mogelijk bij blijven. Het Ionian Dolphin Project waarschuwt al langer voor de gevolgen hiervan.
Hoe wringend die botsing tussen natuur en toerisme kan zijn, bleek in mei 2026 in diezelfde Amvrakikos Golf. Een rouwende dolfijnmoeder bleef daar dagenlang bij haar overleden kalf, ze hield het dier bij zich en vertoonde intens beschermend gedrag, wat onderzoekers als mogelijk de eerste gedocumenteerde rouwreactie van een walvisachtige in Griekenland beschouwen. Onderzoekscentrum ARION zag zich genoodzaakt om met spoed op te roepen tot afstand: bewoners, vissers, toeristen en booteigenaren moesten uit de buurt blijven, omdat nadering van het kwetsbare dier ernstige stress kan veroorzaken en juridische gevolgen kan hebben. Dat zo’n verbod nodig was, precies in het gebied waar dagelijks tochten voor “gegarandeerd” dolfijncontact vertrekken, laat zien hoe moeilijk natuurbescherming en toerisme hier samengaan. Irini Molfessi:
“In werkelijkheid kunnen we niet vertrouwen op Griekse autoriteiten om deze activiteiten te monitoren, die zo schadelijk zijn voor dolfijnen en andere soorten. Zelfs als ze toegewijd zouden zijn, en mogelijk zijn sommigen dat ook, zijn ze ernstig onderbemand. Bovendien staan lokale autoriteiten vaak onder druk van lokale of nationale politici om deze activiteiten door de vingers te zien, hoe schadelijk ze ook zijn voor dieren. De wilde varkens op Atokos zijn daar een kenmerkend voorbeeld van: de havenautoriteit trad in 2025 nog daadkrachtig op door boten uit de baai te weren, om dat een maand later onder druk van de burgemeester weer te moeten intrekken.”
Wel dieren zien, geen uitbuiting
In plaats van deze attracties zijn er overal in Griekenland lokale organisaties die gewonde, zieke en moederloze dieren opvangen, het hele jaar door, ook als de toeristen zijn vertrokken. Een bezoek of donatie aan zo’n opvang is een zinvoller alternatief voor de bovengenoemde. Op vrijwel elke bestemming is wel zo’n lokale dierenwelzijnsorganisatie of dierenopvang te vinden.
Bronnen:
- Tovima.com
- PETA Nederland
- ARION
- Keep Talking Greece
- Lees ook op Animals Today:
©AnimalsToday.nl Liesbeth Riekwel – regioredacteur Griekenland
.
Zaterdag 8 augustus 2026
.
Berichtjes van “Hethuisvandedieren”
|
.
Deze keer kregen we van Esmee een Blog over Autonomie bij dieren. De Blog begint met een filmpje waarvan de betekenis duidelijk wordt als je de blog leest. Ook dit stukje proza van Esmee zette ons aan het denken.
Autonomie
Het recht op zelfbeschikking, zelf keuzes maken die passen bij jouw eigen waarden en identiteit, is een groot goed. Wij mensen vinden dat we recht hebben op een bepaalde mate van autonomie en dat leunt tegen het begrip vrijheid aan.
Dieren hebben ook behoefte aan autonomie, behoefte aan vrijheid, behoefte aan het maken van eigen keuzes. De dieren om ons heen, de huisdieren en de industriedieren hebben eigenlijk nauwelijks enige mate van autonomie, laat staan de vrijheid om hun eigen keuzes te maken.
Wij bepalen waar ze wonen, wanneer ze eten, wat ze eten, wanneer ze slapen, wanneer ze wakker zijn, wanneer ze leven, wanneer ze dood gaan, met wie ze samen zijn, of ze in de zon staan of juist in het donker leven, of ze aangeraakt worden, of juist niet, wanneer ze paren, hoe ze paren en met wie, hoe hard ze werken, wanneer en hoeveel ze rusten…..en ga zo maar door. Als je er goed over nadenkt kom je tot de conclusie dat de dieren om ons heen geen enkele vorm van autonomie beleven, laat staan enig vorm van vrijheid voelen.
Misschien moeten we beginnen met kleine stapjes vrijheid inroosteren in het leven van de dieren. Bijvoorbeeld onze paarden en honden tijdens een wandeling eens voorop laten lopen en laten kiezen waar we heen gaan, misschien eens laten kiezen wat ze willen eten, eens laten kiezen waar ze willen slapen. Als we goed kijken vertellen de dieren vrij duidelijk wat ze willen en het is helemaal geen slecht idee daar eens wat meer ruimte voor te geven….
.
.
.
.
klik op dit logo om de site van NDG te bezoeken
.
Registratie van uw hond is verplicht . Ook willen we nog eens de nieuwe baasjes attent maken op de verplichte registratie van hun nieuwe gezinslid bij een databank die de chipnummers registreert om de eigenaar terug te kunnen vinden mocht ooit een hond zoekraken of onbeheerd aangetroffen worden. Natuurlijk ben je als baasje vrij om een eigen databank te kiezen maar wij maken meestal gebruik van de Nederlandse Databank voor Gezelschapsdieren www.NDG.nl. De eenmalige kosten zijn gering en het geeft zoveel rust als je weet dat politie, dierenartsen, personeel van AMIVEDI en dierenambulances, die databanken altijd raadplegen als er verloren ziel wordt aangetroffen.
.
.
.
.
.
Zondag 9 augustus 2026
.
.
Kennis maken met Kyra.
Van het asiel CAAD Barcelona kregen we dit bericht met een noodkreet voor deze hond.
Kyra is een lieve, oudere hond die op zoek is naar een gezin dat van haar houdt zoals ze is.
Ze is dol op mensen en geniet ervan om tijd met ze door te brengen, maar ze kan niet samenleven met andere honden, dus ze moet de enige hond in huis zijn.
Kyra is 11 jaar oud en verdient het om haar gouden jaren in een liefdevol thuis door te brengen in plaats van in een asiel.
Wat haar gezondheid betreft, krijgt Kyra medicatie tegen leishmania. Het goede nieuws is dat haar waarden laag en stabiel zijn, dus ze zal naar verwachting een goede kwaliteit van leven blijven leiden met de voortdurende behandeling.
Ze heeft ook de volgende diagnoses gekregen:
Laaggradig weke-delen-sarcoom bij honden (grotere knobbel).
Fibro-epitheliale poliep (kleinere knobbel).
Kyra is sinds 2017 bij ons in de zorg. Om haar een rustigere en minder stressvolle omgeving te bieden, hebben we besloten haar tijdelijk in een hondenpension onder te brengen. Helaas is ze nu teruggekeerd naar ons asiel en wacht ze opnieuw op iemand die haar het thuis kan geven dat ze altijd al verdiend heeft.
Na zoveel jaren hopen we echt dat Kyra een warme mand vindt omringd door de liefde en zorg die ze verdiend.
.
.
.
Voor meer info over Kyra stuur een mailtje naar Dierenmissies@gmail.com.
.
.
Zoals gebruikelijk is dit weekjournaal gepubliceerd op de zaterdagavond voorafgaande aan de zondag. We hebben dat u net zoveel plezier aan dit weekjournaal zult hebben als wij die het hebben samengesteld.
.
.
.
Gokje wagen en gelijk Dierenmissies steunen?
Graag vragen we de aandacht voor de Vriendenlijn waarmee u prachtige prijzen kunt winnen en tegelijk Dierenmissies kunt steunen. Wist u dat Dierenmissies al bijna 14 jaar partner is van de Vriendenloterij ?
Wellicht wint u een prachtige prijs en vindt u het niet erg als iemand van de Vriendenloterij u een cheque aan komt bieden van 1.000, 10.000, 100.000 of 1 miljoen euro ???
Wilt u meespelen en gelijk ook Dierenmissies steunen? Klik dan op onderstaand logo…..
.Helaas kunnen wij vanwege de Privacy wetgeving niet zien wie er voor ons meespeelt in de VRIENDENLOTERIJ. Daardoor kunnen wij deze donateurs nooit bedanken voor hun bijdrage. Speelt u mee voor Dierenmissies en wilt u ons dit laten weten..?? Stuur dan even een berichtje per mail dierenmissies@gmail.com of een whatsapp naar 0622225271..
.
.
.
.
Leuk filmpje ter vermaak.
.
.
KLIK op het plaatje om het filmpje te zien …
Waterpret op commando …. moet je even leren …
.
.
.
.
.
.
.
🐾 Hoe een hond een bosbrand kan voorkomen
Er zijn van die vragen die je eerst doen glimlachen, en daarna doen nadenken. Kan een hond een bosbrand voorkomen? Het klinkt als een fabel uit een kinderboek, met een dappere viervoeter die door het bos rent om vlammen te doven met zijn staart. Maar zoals zo vaak met honden, zit de waarheid niet in het spektakel, maar in het subtiele. In wat ze zien, ruiken, voelen — en in wat wij van hen kunnen leren.
In deze tijd, dat half Europa geteisterd wordt door bosbranden, kunnen we alle hulp gebruiken om deze branden te voorkomen. En nu wil ik u in deze column wijzen op de hulp die gratis geboden wordt door uw hond. U kunt met behulp van de signalen die uw hond uw biedt mogelijk een gigantische catastrofe voorkomen. Hoe dat kan zal ik u vertellen.
Honden leven dichter op de natuur dan wij. Zelfs de meest stadse labradoodle draagt nog altijd een oeroude gevoeligheid met zich mee: een neus die geuren leest als een roman, oren die het bos horen ademen, een lichaam dat reageert op veranderingen die voor ons onzichtbaar blijven. Waar wij een bos zien, zien honden een landschap vol signalen. En precies daar begint hun rol in het voorkomen van brand.
Neem de geur. Voor een hond is rook geen abstract gevaar, maar een directe boodschap. Ze ruiken het lang voordat wij het zien. Niet alleen rook, maar ook de droge, warme lucht die voorafgaat aan een beginnende brand. De subtiele verandering in de geur van vegetatie wanneer bladeren te heet worden. De aanwezigheid van een brandhaard die nog niet meer is dan een smeulend takje. Honden kunnen dat oppikken, en ze doen dat zonder drama: ze worden onrustig, trekken aan de lijn, weigeren verder te lopen, of juist naar een plek toe. Het is een instinctieve waarschuwing, een soort natuurlijke brandmelder die al duizenden jaren geperfectioneerd is.
In sommige landen worden honden zelfs getraind om beginnende bosbranden op te sporen. Niet om heldhaftig de vlammen in te springen, maar om het moment vóór de ramp te herkennen. Ze lopen patrouilles met boswachters, snuffelen langs paden, en slaan alarm wanneer ze iets ruiken dat niet klopt. Hun neus is zo verfijnd dat ze brandversnellers kunnen detecteren — een cruciale vaardigheid in gebieden waar brandstichting een reëel risico is. Zo wordt een hond een stille wachter van het bos, een beschermengel met vier poten.
Maar er is nog een andere manier waarop honden bosbranden helpen voorkomen, en die is misschien nog belangrijker: ze veranderen ons gedrag. Een mens die met een hond wandelt, beweegt anders door de natuur. Je kijkt meer om je heen, je vertraagt, je ziet dingen die je anders zou missen. Je merkt dat iemand een sigaret heeft achtergelaten, dat er glas ligt dat de zon kan bundelen, dat een kampvuur niet goed is gedoofd. Honden dwingen ons om aanwezig te zijn, om te letten op details, om verantwoordelijkheid te nemen voor de plek waar we lopen.
En dan is er het sociale effect. Mensen met honden blijven vaak langer in een gebied, komen er vaker terug, kennen de paden en de seizoenen. Ze worden de ogen en oren van het bos. Ze melden verdachte situaties sneller, omdat ze zich verbonden voelen met de omgeving waar hun hond zo graag snuffelt en speelt. Een hond maakt van een wandelaar een hoeder van het landschap.
Misschien is dat wel de kern: honden voorkomen geen bosbranden door heldendaden, maar door hun aanwezigheid. Door hun instinct. Door de manier waarop ze ons meenemen in een ritme dat dichter bij de natuur ligt dan ons eigen tempo. Ze herinneren ons eraan dat een bos geen decor is, maar een levend systeem dat kwetsbaar is — en dat wij daar deel van uitmaken.
Een hond stopt geen vuur. Maar een hond kan wel voorkomen dat het ooit begint. Niet door te blaffen naar de vlammen, maar door ons te leren te kijken naar het gedrag van uw hond en te luisteren naar het bos voordat het te laat is.
.
.
.
Wist u overigens dat we al ruim 8,5 miljoen bezoekers op de site van Dierenmissies hebben mogen verwelkomen?
.
.
MMMM…. even nadenken …
.
Afsluitend hier de (on)zin van de week:
.
.
.
Dit is een AI afbeelding. Wat zou het mooi zijn als deze gemoedelijkheid onder elkaar werkelijkheid kon zijn.
.
.
.
.
.
.
Er zijn nog geen reacties op dit artikel. U kunt als eerste reageren!